Gisteren was het zover: lekker op een zondag, makkelijk is dat, mocht ik weer een verjaardag vieren. Ik ben daar zelf nogal nuchter in en laat zo’n dag het liefst zonder al te veel poeha passeren. Ik ben dan ook oprecht blij als het in het weekend valt, want dan hoeven er op de radio geen grote festiviteiten rond gebouwd te worden. Ach, het is tenslotte ook maar een dag, nietwaar?

Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik het privé zomaar laat passeren. Ik vind het heerlijk om van mijn verjaardag een mooie dag te maken. Naast mijn liefste heb ik dan heel graag mijn ouders in de buurt, die ik dolgraag zie. Het is fijn om het leven met hen te mogen vieren, zeker nu ze zelf ook weer een jaartje ouder worden. Gelukkig zijn het net als wij rasechte levensgenieters. We hebben de dag dan ook prachtig gevierd met hen en met mijn schoonouders in de Halifax in Deinze. Het oorspronkelijke plan was om op het terras aan het water te eten, maar daar hadden de weergoden gisteren niet zoveel zin in. Maar niet getreurd: ook op het grote, overdekte terras was het zalig zitten met lekker eten en een paar mooie flessen op tafel. Precies zoals ik het wil.

Eén ding wil ik absoluut nog kwijt: ik wil jullie allemaal uitgebreid bedanken voor de stroom aan berichten en gelukwensen. Die hebben me ontzettend veel deugd gedaan! Het waren er jammer genoeg duizenden, waardoor het simpelweg onmogelijk was om ze allemaal persoonlijk te beantwoorden. Sorry daarvoor, maar weet dat ik ze met een grote glimlach heb gelezen.

En nu? Lekker verder met het leven. 53 is ook maar een getal. Een zeer mooi getal, maar niet veel meer dan dat. Leve het leven en geniet van elke dag!