De banana cream pie, in het Nederlands simpelweg bananenroomtaart, is een Amerikaanse klassieker die in onze contreien vaak verkeerd begrepen wordt. Het grootste misverstand is de vergelijking met bananenbrood. Waar bananenbrood eigenlijk een stevige, gebakken cake is waarin overrijpe bananen worden verwerkt, is de bananenroomtaart een koud en gelaagd dessert. Je bakt hierbij enkel de bodem (of helemaal niets als je voor een koekjesbodem kiest), terwijl de vulling bestaat uit verse vruchten en zijdezachte room.
De opbouw van deze taart is vrij concreet en logisch. Als basis kun jeeen kruimelbodem van zandkoekjes of speculoos, gemengd met gesmolten boter gebruiken. Of je bakt zanddeeg af. Daarop komt een gulle laag verse schijfjes banaan. In tegenstelling tot bij het bakken van bananenbrood, gebruik je hier geen zwarte, beurse exemplaren, maar stevige, perfect gele bananen die hun structuur behouden. Het hart van de taart is een dikke banketbakkersroom op basis van melk, eidooiers en vanille, die over de bananen wordt gegoten. Het geheel wordt afgewerkt met een stevige laag ongezoete of licht gezoete slagroom.
Wat de gezondheidswaarde betreft, moeten we realistisch blijven: dit is een traktatie. Hoewel de bananen een goede portie kalium en vitaminen aanleveren, zorgen de boter, de eidooiers en de room voor een flinke energetische waarde. Het is echter een ‘eerlijk’ dessert zonder de bewaarmiddelen die je in de winkelversies vindt. Omdat bananen snel bruin worden door oxidatie, is het een gouden tip om de schijfjes even te besprenkelen met citroensap. Dit houdt de taart fris en toonbaar. Het is een ideaal gerecht om op de dag zelf te serveren, wanneer het contrast tussen de krokante bodem en de fluweelzachte vulling op zijn best is.
Op 15 augustus is het Moederdag! Niet overal natuurlijk, maar wel in de provincie Antwerpen. Nu woon ik daar ondertussen al zes jaar niet meer, en zeker niet in Knesselare in Oost-Vlaanderen waar mijn eigen mama woont … Lees meer
Een schijf verse ananas op een zonnige zomerdag is heerlijk verfrissend, maar wist je dat deze tropische vrucht ook een heus geheim wapen aan boord heeft … Lees meer
Heb je er ooit bij stilgestaan dat vrijwel onze hele keuken heimelijk is ontworpen voor rechtshandigen? Wie linkshandig is, merkt het misschien niet eens meer bewust op, maar staat dagelijks ongemerkt tegen de stroom in te boksen … Lees meer
Wij Belgen zijn helemáál zot van frietjes. En gelijk hebben we, want er gaat toch niks boven zo’n goeie, dikke goudgele friet die traditiegetrouw in twee keer gebakken is in echt ossevet … Lees meer
Wie ooit in Zuid-Italië heeft gegeten, kent het fantastische geheim van pangrattato misschien al. Het klinkt ontzettend chic, maar eigenlijk is het niets meer dan knapperig, goudbruin gebakken broodkruim … Lees meer
Eerlijk is eerlijk: onze keukenkasten staan al vol genoeg met apparaten die we hooguit drie keer per jaar bovenhalen. Dus als het vandaag National Panini Day is, hoef je echt niet holderdebolder naar de winkel te rennen voor een professionele contactgrill … Lees meer
Gooi dat keiharde stokbrood van gisteren absoluut niet weg, want je wekt het makkelijk weer tot leven. Houd het oude brood heel kort onder een zacht stromende koude kraan, zodat de korst vochtig wordt maar de binnenkant droog blijft … Lees meer
Zodra de zomer echt losbarst en de zon hier in Barcelona overuren draait, ben ik he-le-maal zot van watermeloen. Er is op een warme, klamme namiddag simpelweg niets verfrissender dan een ijskoude, felrode en knapperige punt van deze vrucht … Lees meer