Geitenkaas: je houdt ervan, of je loopt er met een grote boog omheen. Zelf ben ik een grote liefhebberzeer van geitenkaas, zowel zachte als harde geitenkaas. Warm op een salade is het heerlijk, smeuïg op notenbrood, of gewoon puur met wat honing — het maakt me oprecht gelukkig. Maar ik weet ook: niet iedereen deelt dat enthousiasme.

Sommige mensen vinden geitenkaas zondermeer “stinkend”, “zurig” of zelfs “wollig” smaken. En ze kunnen er amper zelf aan doen, want dat heeft een wetenschappelijke verklaring. Geitenmelk bevat namelijk bepaalde vetzuren zoals capronzuur en caprylzuur, en die zorgen voor dat typerend pittige aroma. Als je daar gevoelig voor bent (en vaak is dat gewoon genetisch bepaald), kan geitenkaas al snel té geitachtig smaken. En dan is de lol er snel af. Hetzelfde effect trouwens dat koriander bij sommigen “naar zeep” laat smaken.

Toch heeft geitenkaas veel te bieden. Hij bevat vaak minder lactose dan kaas op basis van koemelk, wat hem lichter verteerbaar maakt voor wie gevoelig is. Bovendien zit geitenkaas vol calcium en eiwitten, en is de textuur zeer veelzijdig: van fris en romig tot stevig en rijp.

Dus ja, geitenkaas is een beetje een kaas met karakter. Niet voor iedereen, maar als je hem eenmaal waardeert, is het liefde voor het leven. En voor de twijfelaars: begin misschien eens met een milde, jonge variant — liefst lauwwarm uit de oven. Wedden dat je van kamp wisselt?