Het is vandaag Flexitarian Day, alweer zo’n dag met een label. Tegenwoordig moet overal een merkje of een naam op gekleefd worden, en wie me kent, weet dat ik niet zo van de vlaggen ben die per se een lading willen dekken. Maar als ik dan toch ergens in een kamp gedropt moet worden, dan zit ik grosso modo wel in dit kamp.

Ik hou simpelweg van alles wat lekker is: van een goed stuk vlees, van kraakverse vis tot een prachtig bereide groenteschotel. We eten vandaag gelukkig niet meer zoals onze ouders vroeger aten: elke dag trouw dat vaste trio van vlees, patatjes en groenten op hetzelfde bord. We zijn met z’n allen een pak flexibeler geworden in de keuken, en dat is alleen maar plezant.

Zelf merk ik dat ik met de jaren meer en meer een echte groenteneter ben geworden. Sterker nog: als je me zou zeggen dat ik voor de rest van mijn leven nog maar één soort eten zou mogen kiezen, dan zou ik zonder twijfel voluit voor groenten gaan. Ze zijn zo waanzinnig gevarieerd, gezond en je kunt er culinair werkelijk alle kanten mee uit. Ik zou ze zonder probleem dag in dag uit kunnen blijven eten en er elke dag iets verrassends mee maken.

Maar de clou van het verhaal is dat ik in niks fanatiek ben. Geen dogma’s, geen strikte regels. Het draait om genieten van alles waar je zin in hebt, maar misschien net iets evenwichtiger en bewuster dan vroeger. Noem het flexitarisch, of noem het gewoon gezond verstand en liefde voor het product. Zolang het maar smaakt!