Afgelopen weekend hadden we hoog bezoek: onze Spaanse buren waren overgekomen voor een flinke portie Belgische cultuur. We hebben het groots aangepakt en ze zowel Gent als Brugge laten zien. Van de mystiek van het Lam Gods tot de iconische boottochtjes en de sportieve beklimming van de Halletoren; de buren keken hun ogen uit. Ook de innerlijke mens werd niet vergeten, met heerlijke diners bij het Patyntje en de verfijnde keuken van Bar Bulot, om nog maar te zwijgen van de zalige barbecue in de zon op zondag. Maar tussen al die gastronomische hoogstandjes door was er één ding waar de zonen, Pablo en Xavi, hun zinnen op hadden gezet: de Belgische wafel. Ze hadden er al zoveel over gehoord dat ze die per se wilden proeven.

De eerste kennismaking bij het ontbijt was echter een soort suikerwafel die ze veel te zoet vonden. In Brugge deelden ze ’s middags op een terrasje nog een wafel die weliswaar beter in de smaak viel, maar echt onder de indruk leken ze toch niet te zijn. Achteraf vond ik het doodzonde dat ik daar niet op voorhand aan had gedacht. Hadden we onderweg van Gent naar Brugge maar een tussenstop gemaakt bij mijn mama voor haar fameuze wafels, want geloof me: die zijn volgens mij de allerbeste van het land. Het deed me ook beseffen hoe lang het al geleden is dat ik zelf nog eens van haar wafels heb gesmuld.

Misschien een mooi vooruitzicht voor de herfst of winter van 2026? Er gaat immers niets boven de geur van versgebakken wafels in huis als het buiten grijs is. Voor de liefhebbers die niet kunnen wachten: hier is nog eens het favoriete wafelrecept van mijn mama.

Recept

De heerlijke wafels van mijn mama Anny

Mijn mama is een fantastische kok. Veel minder “Would Be” dan ik. Ze is gewoon een zalige madam die houdt van lekkere, eenvoudige gerechten uit grootmoeders keuken. Geen gedoe, maar rechtaan rechtuit. En ze maakt ook heel graag desserten, taarten, pannenkoeken en wafels. Ik mag haar heerlijke wafel-recept nu ook met jullie delen … Lees meer