Ik ben niet enorm hard gehecht aan de regels van de etiquette. Zelfs in de meest chique restaurants wordt er vandaag gelukkig wat informeler en gezelliger omgegaan met de klanten. Vroeger was dat anders, toen waren obers een soort van knipmessen in uniform. Dat hoeft helemaal niet, we zijn allemaal maar gewone mensen bij elkaar toch? En zeker in de gewone brasserie of taverne verwacht ik geen stijf gedoe. Doe maar normaal, dat is al zot genoeg, zou mijn mama zeggen.
Toch zijn er bepaalde basisregels die voor elk restaurant gelden. Een een van de belangrijkste is voor mij het laten voorproeven van de wijn, door de klant, en zeker ook wanneer er een tweede fles besteld wordt. Bij de eerste fles zullen de meeste obers je wel even laten proeven. Om zeker te zijn dat je het lekker vindt, maar vooral om te vermijden dat er jou een zure of verkurkte fles wordt geserveerd. Dat is goed zo.
Maar als je in een groter gezelschap tafelt, en er wordt een tweede fles van dezelfde wijn besteld, dan wordt die veel te vaak meteen geserveerd in de glazen waarin nog wijn zat uit fles een. Dat is uiteraard niet volgens de etiquette, maar het is ook helemaal niet zo slim. Stel je voor dat de tweede fles wel kurk heeft, wat me al een paar keer overkomen is, dan zit je dus de slechte tweede fles met de restjes van de eerste goede te mengen. En dan kun je dus die glazen gewoon leeg gaan gieten. Zonde!
Wat je als ober doet is dus gewoon een extra glas meebrengen met de tweede fles en iemand van het gezelschap (de dame of heer die ook de eerste heeft voorgeproefd) even een klein slokje laten proeven. Wanneer er niks aan de hand is, kan de nieuwe wijn perfect in de half lege glazen geschonken worden. Dankjewel beste obers voor de goede zorgen, en cheers!
Blijkbaar is het deze donderdag 11 februari Fat Thursday. Ik zag de term op allerlei sites voorbijflitsen en vroeg me oprecht af wat dat precies te betekenen heeft … Lees meer
Frozen yoghurt, oftewel ‘froyo’, brak in de jaren 70 door in de Verenigde Staten als het hippe alternatief voor roomijs. De basis is geen room, maar yoghurt, en dat merk je meteen aan de smaak: het is frisser, een tikkeltje zuurder en minder zwaar op de maag dan traditioneel ijs … Lees meer
Als ik aan wortelcake denk, dwaal ik meteen af naar de gezellige koffiebars in New York. Zo’n dikke punt carrot cake met een stevige laag frosting, geserveerd op een papieren bordje met een goede kop koffie erbij … Lees meer
Ik ben een enorme liefhebber van fruit. Bijna alles gaat erin, behalve pompelmoes; die bittere smaak is minder mijn ding. Toch is er nog een fruitsoort die ik zelden in mijn mandje leg bij de fruitboer: de kiwi … Lees meer
We horen het vaak: pure chocolade is ‘gezond’, terwijl melk en wit dat veel minder zouden zijn. Maar wat is daar nu wetenschappelijk van aan? Als liefhebber van het goede leven – en geloof me, ik overdrijf zelden, maar ik lust álle chocolade – ben ik toch maar eens in de pure feiten gedoken … Lees meer
Als er één pastagerecht is dat symbool staat voor luxe eenvoud, dan is het wel Fettuccine Alfredo. Het is een absolute klassieker die bekendstaat om zijn zijdezachte, romige saus … Lees meer
Soms sta je er even bij stil: er zijn van die dingen die je als kind elke dag at of dronk, maar waar je op latere leeftijd bijna volledig vanaf bent gestapt … Lees meer
“Spaghetti hoort altijd met tomatensaus”Nee! Spaghetti kan net zo goed met olijfolie, knoflook, zeevruchten, kaas of groenten worden gegeten … Lees meer