Vandaag is het National Pie Day, een dag die zijn wortels diep in de Angelsaksische traditie heeft, maar die we ook in onze Vlaamse keuken wat meer eer mogen bewijzen. In de tijd van de Romeinen was een pie vooral een praktische zaak: ze bakten vlees in een harde korst van bloem en water om het sappig te houden en te beschermen tijdens het transport. Het deeg was toen eigenlijk gewoon de ‘verpakking’. In Groot-Brittannië groeide dat uit tot een echt instituut, en ook wij kennen het principe natuurlijk via onze klassieke pasteitjes en koninginnenhapjes.

Traditioneel is een pie een robuuste maaltijd met een stevige deegkorst, maar als Would Be Chef geef ik daar graag een lichtere draai aan. Het is namelijk de ultieme manier om restjes op een elegante manier te verwerken. Heb je nog wat stoverij over of een restje bolognesesaus? Dat zijn perfecte vullingen. Een gouden tip: laat je saus eerst goed inkoken of bind ze wat extra, want niets is zo jammer als een ‘wakke’ bodem door een te lopende vulling.

Mijn persoonlijke favoriet is een vulling van gebraden kip met veel verse dragon en fijne prei, gebonden met een klein beetje lichte room of bouillon. Het is een Vlaamse smaakcombinatie die in een pie prachtig tot zijn recht komt. Om het geheel licht te houden, dek ik de schotel niet af met dik bladerdeeg, maar met een paar vellen flinterdun filodeeg. Je krijgt die heerlijke, goudbruine crunch zonder dat het zwaar op de maag ligt.

Zet zo’n dampende schotel midden op tafel, breek de korst en laat de aroma’s vrijkomen. Het is comfort food in zijn puurste vorm: respect voor de traditie, maar met een frisse blik op de weegschaal. Dus laat die bakvormen maar aanrukken en duik je koelkast in, want vandaag vieren we de kunst van het inpakken!