Vorige vrijdag waren we met vrienden in het heerlijke Bachtekerke, een restaurant waar ik zo graag kom voor de eerlijke en lekkere keuken met die prachtige ingrediënten, en een van de suggesties op de kaart was een absolute klassieker die je op dit moment simpelweg niet mag laten liggen, namelijk hopscheuten met een eitje en een fluweelzachte mousselinesaus.
Hopscheuten zijn in feite de jonge, ondergrondse uitlopers van de hopplant die met de hand en uiterst voorzichtig uit de koude grond worden geoogst voordat ze het daglicht zien en groen worden, wat ook meteen verklaart waarom dit “witte goud” als een ware delicatesse wordt beschouwd. De periode waarin ze beschikbaar zijn is ontzettend kort en loopt vaak maar van eind februari tot ergens in maart, dus het is echt een kwestie van nu toeslaan als je ze op de menukaart ziet staan bij je favoriete restaurant.
De smaak is werkelijk uniek met een subtiele, nootachtige toets en een lichte bitterheid die perfect in balans wordt gebracht door het romige van de saus en het lopende eigeel, een combinatie die voor mij de essentie van de vroege lente op een bordje is. Omdat ik vind dat iedereen dit minstens één keer per jaar moet proeven, wil ik ook het recept van Bert Recour nog eens met jullie delen, mijn goede vriend en fantastisch getalenteerde chef van restaurant Pegasus in Poperinge, wat natuurlijk niet toevallig dé streek van de hopscheuten is waar ze dit vakmanschap al generaties lang tot in de puntjes beheersen.
Eén van de allerbeste plekken om hopscheuten te eten is in restaurant Pegasus in het prachtige Hotel Recour van Bert Recour en zijn vrouw Inge in Poperinge, nog altijd één van mijn lievelingsrestaurants. Inge is een geweldige gastvrouw en Bert is een fantastische chef die graag kookt met mooie eerlijke producten uit eigen streek … Lees meer
Recept
Poperingse vollegrond hopscheuten, scharrelei, handgepelde grijze garnalen
Wanneer de temperaturen buiten richting de tropische waarden klimmen, snakt iedereen naar een ijskoude verfrissing. Nu moet ik eerlijk bekennen: ik ben zelf niet zo’n grote koffiedrinker, maar ik weet dat gigantisch veel mensen rasechte koffiefanaten zijn die compleet verslingerd zijn aan hun dagelijkse shot cafeïne … Lees meer
We moeten het dringend nog eens over kaas hebben, en nee, ik ga niet wéér diezelfde preek afsteken over waarom wit meestal beter scoort dan rood. Die eeuwige discussie kennen we intussen wel, dus laten we de klassieke regeltjes vandaag eens lekker overboord gooien en voor puur avontuur kiezen … Lees meer
Bij tequila denken de meesten van ons spontaan aan wilde feestjes, zout, citroen en een stevige kater de ochtend nadien. Zonde, want als je kiest voor een kwalitatieve fles van 100% blauwe agave, haal je een waanzinnig complexe smaakbom in huis … Lees meer
Als rasechte Belg zit chocolademousse ongetwijfeld in je culinaire DNA gebakken. Het is pure nostalgie, de onbetwiste koning van de desserttafel. Maar sinds ik een groot deel van mijn tijd doorbreng in het bruisende Barcelona, heb ik geleerd dat je klassiekers soms een tikkeltje lef moet geven … Lees meer
Zodra de zon zich laat zien en de zomersferen de overhand nemen, verhuist ons culinaire leven naar buiten. Hét geheim van een geslaagde, zonnige apéro zit hem in hapjes die tegelijkertijd hemels smaken, er fantastisch uitzien én de nodige frisheid bieden … Lees meer
Als je door de honderden recepten op deze blog scrollt, loont het echt de moeite om eens helemaal terug te gaan in de tijd. Helemaal naar de allereerste pagina’s, naar de absolute begindagen van Would Be Chef … Lees meer
Soms flitst er plots een culinaire herinnering door je hoofd waarvan je denkt: waarom heb ik dit al zo lang niet meer gemaakt? Dat had ik dus gisteravond … Lees meer
Als rasechte bourgondiër is er één gulden regel in mijn keuken: we gooien nóóit eten weg. Voedselverspilling is simpelweg zonde, zeker als het gaat om een prachtig, veelzijdig ingrediënt zoals kip … Lees meer