Falafel is een van die gerechten die je meteen doen wegdromen naar gezellige straatjes in Beiroet, Tel Aviv of Caïro. Ze zijn knapperig vanbuiten, zacht en kruidig vanbinnen. Deze kleine balletjes zijn al eeuwenlang geliefd in het ganse Midden-Oosten. Over de exacte oorsprong is nog wel wat discussie – sommigen zeggen dat ze uit Egypte komen, waar men oorspronkelijk tuinbonen gebruikte in plaats van kikkererwten – maar intussen heeft falafel de hele wereld veroverd. Ook bij ons staan ze op het menu in Oosterse of vegetarische restaurants.

Het is niet alleen lekker, maar ook plantaardig en voedzaam. Ideaal voor vegetariërs én voor iedereen die wat vaker vlees wil laten. Je kunr ze kant-en-klaar kopen, maar eerlijk? De kwaliteit vind ik wel zeer wisselend. Ze zelf maken is zoveel leuker én lekkerder.

Je hebt er eigenlijk niet erg veel voor nodig: gedroogde kikkererwten (belangrijk: niet gekookt, enkel geweekt), ui, look, verse peterselie, koriander en specerijen zoals komijn en korianderpoeder. Alles mixen tot een grove pasta, balletjes rollen of tot kleine burgers vormen, en daarna frituren of bakken in wat olie.

Serveer ze warm in een pita of flatbread met frisse groenten, hummus of een yoghurtsausje, of gewoon als snack bij de aperitief. Ze zijn ook heerlijk koud in een salade. Een dressing of sausje vind ik wel slim, want ze kunnen ook wel eens droog uitvallen, zeker als je ze kant- en klaar koopt. Maar dat moet je echt niet doen, want het deeg kun je gerust op voorhand maken – handig als je gasten krijgt. En voor wie graag experimenteert in de keuken, zijn er eindeloos veel variaties mogelijk. Ga maar eens aan de slag met kruiden, of andere groenten die je er stiekem in verwerkt.