Ik moet jullie iets bekennen: ik ben een enorme kaasliefhebber. Als er na een fantastische maaltijd nog een klein gaatje over is, maakt niets mij zo gelukkig als een mooi samengesteld kaasbordje. Geef mij dat maar, duizend keer liever dan een zoet dessert. Ik vind het simpelweg heerlijk om op restaurant of bij vrienden zo’n plank geserveerd te krijgen en te ontdekken wat voor moois de kaasboer heeft uitgezocht. Zelf heb ik natuurlijk ook zo mijn absolute favorieten. Als ik de regie in handen heb, ligt er áltijd een flink stuk Comté op de plank, dat is zonder twijfel mijn lievelingskaas. Verder kan ik enorm genieten van de variatie op zo’n bord: geef me een heerlijk romige maar tegelijk pittige gorgonzola, een brokkelige oude kaas uit Roeselare of zo’n heerlijk geurig en karaktervol Herve kaasje, en mijn avond kan niet meer stuk.

Maar welke droomkazen je ook selecteert, toch gaat er bij het serveren thuis – en helaas ook weleens op restaurant – weleens wat mis. Om die prachtige kazen écht tot hun recht te laten komen, zijn er een paar eenvoudige gouden regels. De allergrootste zonde heeft te maken met temperatuur. Kaas die rechtstreeks uit de ijskoude koelkast op tafel belandt, verliest al zijn smaak en textuur; het slaat de smaakpapillen compleet dood. Haal je kazen daarom minstens een uur, of liever anderhalf uur, voor het serveren uit de koeling. Het vet moet de kans krijgen om zacht te worden, want pas dán komen de aroma’s echt los. Daarnaast is de opbouw van je proeverij essentieel. Begin altijd bij de mildste kaas, en werk langzaam toe naar de krachtige smaakbommen zoals die roodflora uit Herve of die stevige blauwschimmel. Doe je dat niet, dan proef je na die pittige kazen gegarandeerd niets meer van de rest.

En dan moeten we het even hebben over het glaasje wijn, want daar botst de traditie vaak keihard met de realiteit. Vrijwel iedereen schenkt automatisch een stevige, zware rode wijn in bij de kaasplank. Maar wist je dat rode wijn in principe helemaal geen goede partner is voor kaas? De grote boosdoeners zijn de tannines in de wijn. Wanneer die stroeve tannines botsen met de vetten, de zuren en het zout in de kaas, ontstaat er vaak een bittere, metaalachtige smaak die zowel de wijn als de kaas tekortdoet. Een droge of lichtzoete witte wijn, met zijn frisse zuren en fruitigheid, snijdt daarentegen veel mooier door het vet van de kaas heen.

Maar, jullie kennen de filosofie van Would Be Chef inmiddels: er zijn hier geen culinaire wetten die in steen gehouwen zijn. Mijn allerbelangrijkste stelregel blijft altijd: eet en drink vooral wat je zélf lekker vindt! Als jij intens gelukkig wordt van een glas rood bij je kaas, moet je dat gewoon lekker blijven doen. Wil je toch absoluut rood drinken én je kaas te vriend houden? Kies dan voor rode wijnen die heel laag in hun tannines zitten en juist sappig en fruitig zijn. Een elegante Pinot Noir uit de Bourgogne, een soepele Gamay (zoals een mooie Beaujolais), of een fruitige Italiaanse Valpolicella doen het in dat geval fantastisch. Die vallen de kaas niet aan met volle geweld, maar omarmen hem, zoals vele witte wijnen ook doen.

Hou het tenslotte sober met de garnituren op de plank zelf. Een overdaad aan druiven, walnoten en zware confituren camoufleert vaak de subtiele, complexe smaak van een mooie artisanale kaas. Een goed stuk krokant stokbrood en eventueel een neutraal crackertje is eigenlijk al meer dan genoeg. Geniet ervan vandaag op Wereld Kaasdag, haal die favorieten op tijd uit de koelkast en geniet er vooral op jóuw manier van!