We associëren pralines met elegantie, cadeaudoosjes en kleine geluksmomenten. Maar wist je dat deze Belgische trots eigenlijk begon in een… apotheek?

In 1912 bedacht Jean Neuhaus, apotheker in Brussel, iets bijzonders. Hij wilde zijn medicijnen aantrekkelijker maken en goot ze in een fijn laagje chocolade. De geneeskrachtige vulling verdween uiteindelijk, maar het idee bleef: een heerlijke vulling, omhuld met chocolade. De praline was geboren — en België had er een culinaire schat bij.

Niet veel later, in 1913, begon ook Leonidas Kestekides, een Griekse chocolatier in Brussel, pralines te maken. Zijn filosofie? Kwaliteitschocolade moest voor iedereen toegankelijk zijn. En dat werd het ook. Vraag maar rond: de witte Leonidas-praline met een hele hazelnoot is een publiekslieveling — romig, knapperig en altijd herkenbaar.

Toch ligt mijn hart bij de pralines van Neuhaus. Die iets verfijndere smaak, het samenspel van texturen en aroma’s, de zachte pralinévullingen… elke praline voelt als een klein cadeautje. Geen massaproduct, maar een momentje voor jezelf.

Wie de praline nu echt uitvond? Jean Neuhaus zette de eerste stap. Leonidas bracht het naar het grote publiek. Samen zorgden ze ervoor dat wat begon als een medisch hulpmiddel, evolueerde tot misschien wel het lekkerste stukje erfgoed dat België rijk is.