Op 9 maart is het National Dishwasher Day en voor mij is het tegenwoordig de absolute evidentie dat zowat alles na het eten rechtstreeks de vaatwasser ingaat. Toch roept deze dag bij mij vooral herinneringen op aan onze jeugd in Knesselare waar mijn ouders vroeger helemaal geen machine hadden. Alles werd daar nog gewoon met de hand gewassen in een dampende gootsteen en daarna netjes afgedroogd met een propere handdoek. Als ik heel eerlijk ben dan moet ik toegeven dat die borden en glazen toen toch nog altijd een tikkeltje properder waren dan wat er nu uit de machine komt gerold.

Als kinderen moesten we thuis ook vaak helpen met de afwas zoals dat bij ons simpelweg genoemd werd. Mijn ouders hebben intussen ook al zo een vijftien jaar een vaatwasser in de keuken staan maar toch kiezen ze er nog heel vaak voor om het gewoon met de hand te doen. Voor hen is dat namelijk een momentje om echt met elkaar te praten terwijl ze daar zo zij aan zij aan het aanrecht staan. Tijdens zo een repetitieve handeling waarbij je naast elkaar staat gaat een goed gesprek soms verrassend vlotter dan aan de tafel.

Hoewel ik de luxe van mijn eigen vaatwasser voor geen goud zou willen missen doet National Dishwasher Day me dus vooral beseffen dat de afwas vroeger meer was dan alleen een huishoudelijk taakje. Het was een sociaal rustpunt in de dag en een ambachtelijke manier om zorg te dragen voor je mooie servies. Misschien moeten we vanavond die machine maar eens dichtlaten en ouderwets met de hand afwassen om te zien welke mooie verhalen er dan weer naar boven komen aan de spoelbak.