Ik krijg er vaak opmerkingen over, soms plagerig, soms verbaasd. Mensen die op sociale media zien dat ik op vakantie in Barcelona al om zes uur in de gym sta te sporten, vragen me geregeld of ik niet helemaal gestoord ben. “Op vakantie moet je toch uitslapen en uitrusten,” zeggen ze dan. En ik begrijp dat helemaal. Alleen is het voor mij een beetje anders. Want om zes uur opstaan, dat ís voor mij uitslapen.

Dat klinkt misschien raar, maar al 25 jaar gaat mijn wekker op weekdagen om vier uur ’s ochtends. Dat hoort nu eenmaal bij het leven van een ochtendshowpresentator. En wat in het begin een uitdaging was, is ondertussen een ritme geworden, een patroon, een gewoonte. Soms sta ik zelfs nog iets vroeger op om te sporten, gewoon omdat ik het fijn vind om de dag al met energie te beginnen. En ik heb het geluk dat ik goed ben in siësta’s, dus dat stukje (bij)slaap haal ik later gewoon in.

Zelfs als kind was ik geen uitslaper, en ik heb het van geen vreemde. Mijn papa is net zo: hij slaapt nog altijd uitstekend, maar is ’s morgens ook op een heerlijk vroeg uur wakker. Dus ja, ik vind het zalig om uit te slapen, maar vaak is zes uur dat voor mij al, haha.

Er is nog iets: ik kan gewoon niet in bed blijven liggen als ik wakker ben. Waarom zou ik ook? Het leven is te mooi om te liggen wachten tot het begint. Ik heb nooit ochtendhumeur, integendeel, ik vind het een feest om de dag te mogen vastgrijpen. En hoe heerlijk is het dat de gym in Barcelona al zo vroeg open is. Vaak ben ik een van de eersten die binnenwandelt, en tegen het ontbijt heb ik al meer dan duizend calorieën verbrand. Dat geeft me kracht en energie, een gevoel dat ik iets goeds heb gedaan voor mezelf nog voor de rest van de wereld op gang komt.

Daarna neem ik rustig mijn ontbijt en ga ik wandelen door de stad. De zon komt op, de lucht is fris, de straten zijn nog stil. Ik loop vrolijk door Barcelona, geniet van het licht, het leven, en ik voel gewoon dat ik leef.

Voor mensen die later opstaan lijkt zes uur misschien hels vroeg, en dat begrijp ik helemaal. Maar voor iemand die al een kwarteeuw om vier uur uit bed rolt, is het pure luxe. Dus geloof me, ik ben heel gelukkig als ik de dag al kan vastgrijpen terwijl de stad nog diep ligt te slapen. Dat is voor mij het mooiste begin van vakantie.