Tussen kerst en nieuwjaar neem ik jullie elke dag mee naar een opvallend culinair adres. Soms is dat een restaurant waar je absoluut eens moet gaan eten, soms een plek die je moet ontdekken, soms een producent of leverancier die ik met veel plezier aanbeveel. Het zijn adressen die me geraakt hebben, verrast hebben of simpelweg zijn blijven hangen.
Vandaag start ik deze reeks met mijn culinaire ontdekking van het jaar.
Tijdens mijn culinaire reis door Catalonië, niet toevallig uitgeroepen tot Culinary Region of 2025, belandde ik in de buurt van Lleida op een plek die me compleet van mijn sokken blies: La Boscana. Vanaf het moment dat je aankomt, voel je dat dit geen doorsnee gastronomisch restaurant is. Het decor straalt rust en ruimte uit, ingebed in de natuur, en je wordt er ontvangen zonder poeha maar met een vanzelfsprekende elegantie die meteen vertrouwen schept. Dat vertrouwen wordt aan tafel meer dan waargemaakt.
De keuken van La Boscana is verfijnd en technisch sterk, maar tegelijk diep verankerd in de streek. Fruit speelt hier een hoofdrol, niet als een leuke toets, maar als een volwaardig ingrediënt dat het ritme en de ziel van het menu bepaalt. Elk gerecht is doordacht en precies, zonder ooit afstandelijk te worden. Dit is een keuken met terroir, met emotie, met persoonlijkheid.
Ik weet nog hoe ik daar, tijdens een zondagse lunch in de zomer, tegen iedereen zei, en ook in mijn filmpjes herhaalde, dat dit mijn culinaire ontdekking van het jaar was. Ik schreef het toen letterlijk neer en sprak het hardop uit: het kon niet anders of La Boscana zou hier snel een tweede Michelinster krijgen. Soms voel je dat gewoon. Soms klopt alles.
En enkele maanden later bleek die inschatting juist. Bij de uitreiking van de Michelinsterren kreeg La Boscana zijn meer dan verdiende tweede ster. Voor wie er al gegeten had, kwam dat niet als een verrassing, wel als een bevestiging van wat daar al lang aan het gebeuren was.
Voor mij blijft deze zondagse lunch een van de mooiste en meest complete gastronomische ervaringen van de afgelopen zomer. Alles viel samen: de omgeving, de gastvrijheid en een keuken die spreekt zonder te schreeuwen. Daarom deel ik hieronder graag nog eens het verslag van dat etentje, omdat sommige culinaire ontdekkingen het verdienen om opnieuw verteld te worden.
Hou u vast, want ik ga je een héééél enthousiast restaurantverslag serveren. Onze laatste dag van een intense en erg boeiende culinaire reis door Catalonië is geëindigd in absolute schoonheid. Want wat ik heb mogen ervaren in restaurant La Boscana, vlak bij Lleida, was niets minder dan verbluffend … Lees meer
Restaurant
Meesterlijke gastronomie met fruit in de hoofdrol: La Boscana #advertentie
Zeg nu zelf, er is toch niets saaier dan een kookboek dat je van A tot Z moet volgen alsof het een belastingsbrief is? Donderdag 29 januari is Freethinkers Day, en als er één plek is waar we die vrijheid moeten vieren, dan is het wel in ons eigenste keukentje … Lees meer
Het is woensdag! De schoolbel is gegaan en vanmiddag zijn de (klein)kinderen gezellig thuis. Hoewel de verleiding groot is om ze voor een scherm te zetten, is er weinig dat zoveel plezier én leerzame momenten biedt als samen de keuken in duiken … Lees meer
Ik hoorde ooit van een bevriende patissier een volgens hem slimme truc om chocoladetaart nog duizend keer lekkerder te maken… het heeft te maken met één eenvoudige extra ingrediënt … Lees meer
Maandag is voor veel mensen een dag van zuchten en vroege wekkers, maar voor wie graag in de keuken staat, is het hét misschien ook wel het moment voor een frisse start … Lees meer
Ken je dat gevoel? Die eerste hap van een croissant van een dag oud is vaak een flinke teleurstelling. Hoe komt het toch dat die heerlijke, krakende croissant de volgende ochtend echt niet meer lekker smaakt … Lees meer
Iedereen zal het wel herkennen: je warmt een restje bolognaise of lasagne van gisteren op, en bizar maar waar: plotseling lijken de smaken veel dieper en rijker te proeven dan toen het de dag ervoor vers uit de pan kwam … Lees meer
Laten we eerlijk zijn: als kind was er in de keuken geen groter trauma dan de geur van doorgekookte spruitjes die door het huis dreef. Die grijze, platgekookte bolletjes hadden daardoor een slechte reputatie, maar dat is infeite volledig onterecht … Lees meer
Wat gaat de tijd toch razendsnel. Voor we het goed en wel beseffen, loopt de eerste maand van 2026 alweer op zijn einde. In de tuin zie ik de eerste dappere bloemen al voorzichtig tevoorschijn komen; dat kleine streepje kleur tussen het winterse grijs geeft me direct een enorme boost en vooral veel goesting in de komende maanden … Lees meer