Mensen vragen me wel eens wat mijn favoriete witte wijn is. Vroeger had ik daar meteen een duidelijk antwoord op: Chardonnay. Geen seconde twijfelen. Maar eerlijk? Tegenwoordig ligt dat wat moeilijker. Niet omdat ik Chardonnay niet meer lekker vind, integendeel zelfs, maar omdat mijn smaak in de loop der jaren gewoon veel breder geworden is.

Ik leerde wijn drinken van Jorge, een goede vriend uit mijn studententijd. Jorge is bijna dertig jaar ouder dan ik en was in de jaren ’90 al een enorme wijnkenner. Hij had altijd iets bijzonders openstaan. En het mooie is: tot op vandaag breng ik elke zomer nog een paar dagen bij hem door, in Condom, in Zuid-Frankrijk. Dat is ondertussen een kleine traditie geworden.

Het was samen met Jorge, op peda in Leuven, dat ik mijn eerste écht goede witte wijnen proefde. En ja, dat waren bijna allemaal Chardonnays. Typisch voor die tijd: stevig, veel hout, boterachtig, soms zelfs een beetje gerookt. Ik vond dat zalig. Die stijl blijft me trouwens nog steeds bekoren, zeker op het juiste moment.

Toen we bij Wijn Ornelis een Chardonnay uit de Pays d’Oc selecteerden die gemaakt werd zoals een Meursault, zag ik dat die stijl nog altijd veel mensen aanspreekt. Het was een van de populairste wijnen in ons aanbod. En toch merk ik ook bij mezelf dat ik vandaag veel meer varieer. Soms heb ik zin in iets fris, iets mineraals, iets dat speelt op de zuren. Andere keren wil ik iets ronder, voller, complexer. Elke gelegenheid vraagt z’n eigen wijn, vind ik.

En nu ons nieuwe wijnbedrijf bijna van start gaat – ja, het is écht voor heel binnenkort – wil ik dat ook in het aanbod laten zien. Goede wijn, van verschillende druiven en stijlen, zorgvuldig gekozen. Maar maak je geen zorgen: er zal zeker ook Chardonnay tussen zitten. Mijn eerste grote liefde. En sommige liefdes vergeet je nooit.