Wie me een beetje kent, weet dat Barcelona mijn absolute tweede thuis is, maar de laatste jaren was het op culinair vlak een behoorlijke emotionele rollercoaster. Jarenlang was Tickets van Albert Adrià mijn absolute favoriete plek op aarde; die magische El Bulli-vibe in een ongedwongen tapas-jasje was simpelweg onverslaanbaar. Toen dat door de pandemie sloot, was de teleurstelling enorm, maar gelukkig vonden we troost bij Teatro. Daar zwaaide de geweldige Oliver Peña de plak, een topchef uit diezelfde El Bulli-school die ik inmiddels een sympathieke culinaire vriend mag noemen. Maar helaas, ook dat schitterende hoofdstuk werd eind vorig jaar afgesloten. Gelukkig vertelde Oliver me in december al dat hij broedde op een eigen project, en nu is het eindelijk zover: deze zaterdag gaan we dineren in zijn gloednieuwe restaurant, Mineral.
Het mooiste van dit hele verhaal? Oliver opent zijn eigen zaak in de Carrer de Mallorca 166, in het hart van de Eixample-wijk. Dat is werkelijk zalig nieuws, want het ligt op letterlijk twee straten van onze eigen flat, vlakbij de levendige Mercat del Ninot. Ik heb de werkzaamheden in het pand de afgelopen maanden met argusogen en veel enthousiasme online gevolgd, en ik moet zeggen dat het er fantastisch uitziet. De gerechten die Oliver alvast de wereld instuurde, beloven bovendien een boeiende nieuwe koers. Het lijkt minder op de klassieke tapas-show van weleer en wat robuuster dan de fragiele El Bulli-stijl waar hij vandaan komt. Voor mij is dat eigenlijk alleen maar geweldig nieuws, want hoe spectaculair de technieken ook zijn, uiteindelijk moet de smaak op de allereerste plaats komen. En als er één iemand is die weet hoe je pure, diepe smaken uit een kookpot tovert, dan is het Oliver wel. Ik kan dan ook bijna niet wachten om zaterdag voor het eerst aan tafel te schuiven in Mineral en te ontdekken wat mijn goede vriend daar weer voor magisch heeft neergezet!
Een open pak bruine suiker verandert door vochtverlies al snel in een baksteen, maar de oplossing ligt in je broodtrommel. Leg simpelweg een verse boterham of een grote marshmallow in de luchtdichte pot bij de verharde suiker … Lees meer
Laten we eerlijk zijn: als er een schoonheidswedstrijd voor groenten zou bestaan, dan eindigt de knolselderij gegarandeerd helemaal onderaan. Het is een ruwe, knoestige en wat stoffige bol waar je op het eerste gezicht niet meteen verliefd op wordt … Lees meer
Het is zondag, de ideale dag voor een snelle maar goddelijke pastamaaltijd. Maar laat me je meteen voor een gigantische keukenzonde hoeden: spoel je pas gekookte pasta alsjeblieft nóóit af onder koud kraanwater … Lees meer
Als er één periode is waar mijn culinaire hart sneller van gaat kloppen, dan is het wel het najaar. Het wildseizoen is ondertussen volop bezig en dat brengt fantastische, robuuste smaken met zich mee … Lees meer
Het is vandaag de tweede vrijdag van oktober en dat betekent traditiegetrouw: Wereldeierdag! Het ei is met voorsprong een van de meest veelzijdige én goedkope ingrediënten in onze keuken … Lees meer
De tweede week van oktober is een feit. De herfst begint nu echt wel door te dringen, en wat doen we dan? Binnenblijven, de kaarsen aansteken en onszelf trakteren op ultiem comfort food … Lees meer
Donderdag al! Wanneer mijn wekker om vier uur ’s ochtends afgaat voor de ochtendshow bij Joe, is het buiten pikkendonker en koud. En tegen dat de show met Anke erop zit en ik rond de middag weer thuis ben, denk ik maar aan één ding: overmorgen is het al weekend … Lees meer
Sta je in de keuken soms te kijken naar die prachtige, glanzende sauzen in restaurants en vraag je je af waarom jouw eigen saus thuis soms wat dof of waterig blijft … Lees meer