Wie me een beetje kent, weet dat Barcelona mijn absolute tweede thuis is, maar de laatste jaren was het op culinair vlak een behoorlijke emotionele rollercoaster. Jarenlang was Tickets van Albert Adrià mijn absolute favoriete plek op aarde; die magische El Bulli-vibe in een ongedwongen tapas-jasje was simpelweg onverslaanbaar. Toen dat door de pandemie sloot, was de teleurstelling enorm, maar gelukkig vonden we troost bij Teatro. Daar zwaaide de geweldige Oliver Peña de plak, een topchef uit diezelfde El Bulli-school die ik inmiddels een sympathieke culinaire vriend mag noemen. Maar helaas, ook dat schitterende hoofdstuk werd eind vorig jaar afgesloten. Gelukkig vertelde Oliver me in december al dat hij broedde op een eigen project, en nu is het eindelijk zover: deze zaterdag gaan we dineren in zijn gloednieuwe restaurant, Mineral.
Het mooiste van dit hele verhaal? Oliver opent zijn eigen zaak in de Carrer de Mallorca 166, in het hart van de Eixample-wijk. Dat is werkelijk zalig nieuws, want het ligt op letterlijk twee straten van onze eigen flat, vlakbij de levendige Mercat del Ninot. Ik heb de werkzaamheden in het pand de afgelopen maanden met argusogen en veel enthousiasme online gevolgd, en ik moet zeggen dat het er fantastisch uitziet. De gerechten die Oliver alvast de wereld instuurde, beloven bovendien een boeiende nieuwe koers. Het lijkt minder op de klassieke tapas-show van weleer en wat robuuster dan de fragiele El Bulli-stijl waar hij vandaan komt. Voor mij is dat eigenlijk alleen maar geweldig nieuws, want hoe spectaculair de technieken ook zijn, uiteindelijk moet de smaak op de allereerste plaats komen. En als er één iemand is die weet hoe je pure, diepe smaken uit een kookpot tovert, dan is het Oliver wel. Ik kan dan ook bijna niet wachten om zaterdag voor het eerst aan tafel te schuiven in Mineral en te ontdekken wat mijn goede vriend daar weer voor magisch heeft neergezet!
Als er iets is waar ik als fiere ambassadeur van Biscoff en als rasechte Belg warm van word, dan is het wel wanneer twee van onze nationale paradepaardjes de handen ineen slaan … Lees meer
Het is weer maandag, en samen met de maandagochtendblues komt nu ook nog flink wat regen op ons af. En een volledige werkweek bovendien! Na de eerste mei het voorbije weekend en Hemelvaart volgende week, is het nu toch weer een weekje met vijf dagen werken … Lees meer
Wie houdt er nu niet van een klassieke Crêpe Suzette? Het is die ultieme Franse magie aan tafel: flinterdunne pannenkoekjes gehuld in een stroperige saus van boter, suiker en sinaasappel, afgetopt met een spectaculaire vlam van Grand Marnier … Lees meer
Iedereen die mij volgt, weet het: sporten is voor mij heilig. Sinds 2011 wandel ik elke dag ontzettend veel om gezond te blijven en mijn gewicht onder controle te houden … Lees meer
Haal de braadslede maar uit de kast en scherp je messen, want op 7 mei vieren we National Roast Leg of Lamb Day. Een lamsbout is voor mij het ultieme symbool van de lente op je bord; het is een feestelijk, stoer en ongelooflijk smaakvol stuk vlees dat eigenlijk verrassend eenvoudig te bereiden is als je een paar gouden regels volgt … Lees meer
Zet 4 mei maar met een vrolijke kring in de agenda, want het is officieel Orange Juice Day! Bij ons thuis heeft die dag altijd een speciaal gouden randje, want mijn papa André perst werkelijk elke ochtend trouw de sinaasappeltjes voor mijn mama en zichzelf bij het ontbijt … Lees meer
Nu de lentezon zich steeds vaker laat zien, krijg ik meteen zin in zo’n groot glas ijskoude, zelfgemaakte limonade op het terras. Vergeet die mierzoete flessen uit de supermarkt; zelf limonade maken is niet alleen veel lekkerder, maar je bepaalt ook helemaal zelf hoeveel suiker erin gaat en welke smaken je laat knallen … Lees meer
Het is een vraag die ik ontzettend vaak krijg wanneer ik weer eens een recept met die heerlijke “biefstuk van de zee” deel: hoe zit het nu eigenlijk met de tonijn … Lees meer