Laten ik één misverstand maar meteen uit de wereld helpen: heel veel zogenaamde “thee” bestaat eigenlijk niet. Als we in een restaurant vragen naar de theekaart, krijgen we vaak een bonte verzameling zakjes variërend van klassieke zwarte thee tot kamillethee en muntthee, maar strikt genomen drink je in de helft van die gevallen helemaal geen thee. De essentie van echte thee ligt namelijk bij één specifieke plant, de Camellia sinensis. Alleen wat van deze struik komt, mag officieel de naam thee dragen. Of je nu een kop dampende zwarte thee drinkt of geniet van een verfijnde groene variant, de bron is identiek; het verschil zit hem puur in de bewerking van het blad na de oogst.

Bij zwarte thee laten we de natuur volledig zijn gang gaan door de theeblaadjes na het plukken te kneuzen en bloot te stellen aan zuurstof, een proces dat we oxidatie noemen. Hierdoor verkleuren de blaadjes van groen naar diepbruin of zwart en ontstaan die karakteristieke, krachtige aroma’s van mout, hout of cacao. Groene thee daarentegen is de puurste vorm waarbij we dat oxidatieproces juist direct een halt toeroepen. Door de blaadjes kort te verhitten, in China gebeurt dat meestal in een grote wok, in Japan met stoom, blijven de enzymen ‘slapen’ en behoudt het blad zijn frisse, groene kleur en die typische grassige, lichte smaak. Het is dus geen kwestie van een andere plant, maar van een andere techniek in de keuken van de theeplantage.

Zodra we echter de wereld van de infusies en kruidendranken betreden, stappen we botanisch gezien een compleet andere tuin in. Een kop kamillethee, rooibos of verse munt heeft de Camellia sinensis nooit gezien en is officieel dan ook een ‘tisane’ of kruideninfusie. Kruidenthee is een verzamelnaam voor alles wat we laten trekken in heet water maar afkomstig is van andere bloemen, kruiden, specerijen of wortels. Rooibos komt bijvoorbeeld van een Zuid-Afrikaanse struik, terwijl kamillethee simpelweg gedroogde bloemknopjes zijn. Het grootste verschil voor de drinker, naast de smaak, is het gebrek aan cafeïne — of theïne, zoals we dat bij thee noemen. Waar echte thee je die subtiele mentale oppepper geeft, werken de meeste kruideninfusies juist ontspannend of puur hydraterend. Het is dus de kunst om dat onderscheid te begrijpen: serveer je de complexe tannines van een geoxideerd blad, de frisheid van een gestoomd blad, of de aromatische vluchtigheid van een kruid? Het zijn verschillende werelden in hetzelfde kopje. Maar wel allemaal lekker! Vandaag is wereld thee dag, drink er maar een lekker kopje op!