De voorbije dagen lazen we in de kranten cijfers over de belastingsdruk voor singles. Die blijkt een stuk hoger te liggen dan voor samenwonende of getrouwde koppels, en veel singles vinden dat volkomen onrechtvaardig. Wat opvallend is, is dat ook mensen die wél samenwonen, erkennen dat deze discriminatie niet oké is.

Het leven als single is sowieso duurder. Je moet alles alleen betalen: een huis, elektriciteit, verwarming, verzekeringen, water. Terwijl koppels of gezinnen met kinderen de kosten kunnen spreiden, blijft een single alles zelf dragen. Dat maakt het leven gewoon veel kostbaarder.

Maar dit verschil speelt ook op sociale momenten, bijvoorbeeld bij etentjes. Vaak wordt van een single verwacht dat hij of zij het koppel terug uitnodigt na een etentje op restaurant of thuis. Het verschil? Het koppel kan de kosten samen dragen, de single betaalt alles alleen, dus in feite voor twee mensen.

Het zou fijn zijn als hier meer rekening mee wordt gehouden in vriendengroepen. Kosten splitsen, of soms extra uitnodigen vanuit het koppel naar de single, kan al een groot verschil maken. Want anders wordt zelfs iets leuks, zoals samen uit eten gaan, voor singles al snel minder plezierig of haalbaar.

Uiteindelijk gaat het niet alleen om geld, maar om gelijkheid en gezelligheid. En die mogen toch voor iedereen toegankelijk zijn, ongeacht je burgerlijke staat.