Kleine wijziging in onze oudejaars-plannen. Ik had al gezegd dat ik op oudjaar voor een keertje niet terugvlieg naar België om te DJ’n, maar lekker in Barcelona blijf. Een van onze beste vriendinnen die elk jaar mee komt vieren hier, zou gisteren ook het vliegtuig genomen hebben om gezellig mee te eten en te feesten, maar jammer genoeg belde ze eergisteren dat ze ziek is en hoge koorts heeft, en dat vliegen dus tot haar grote spijt geen optie is. Ze wou de andere passagiers op de vlucht maar ook ons niet besmetten, want het ziet er naar uit dat ze een stevige griep te pakken heeft. Heel attent, maar ook wel erg zonde, want we keken erg uit naar de oudejaarsavond samen. Veel sterkte gewenst, en snel beterschap M.
Eergisteren ben ik dan maar beginnen rond surfen en kijken of we nog een tafeltje in een van onze favoriete restaurants konden reserveren voor ons twee. Maar dat was echt geen optie meer. Veel restaurants zijn gesloten, en de enkele die wel open zijn zitten vol. Een paar uitzonderingen, sommige echt chique restaurants, hebben nog wel een paar tafeltjes over, maar de prijzen die op oudjaar gevraagd worden zijn ook hier echt exuberant. Meestal meer dan € 400 per persoon en sommige vragen nog meer.
En het meest lastige is: je bent ook verplicht om een menu te nemen. Een gigantisch menu meestal met meer dan tien gangen. Kijk, daar heb ik nu echt geen zin in. Sinds ik zoveel afgevallen ben eet ik nog altijd goed, maar nooit meer zo gigantisch veel. Het liefste eet ik à la carte, een voorgerecht en een hoofdgerecht, en zelfs bijna nooit meer dessert. Om dan in chique pak in een restaurant vol andere mensen 12 gangen te zitten verorberen, aan zo’n gigantische prijzen, neen, ik zou dat niet plezant vinden.
Maar wij zijn echt van: elk nadeel heb z’n voordeel. Dus we maken er een gezellige avond thuis van. Ik heb een mooie champagne koud gelegd, we hebben witte en rode wijn van goede huizen gekozen. Neen, die drie flessen gaan niet allemaal leeg zijn, we zijn hier nog een paar dagen, de kurk kan erop en we kunnen nog wat verder genieten begin januari.
We hadden nog een blikje Royal Belgian Caviar in de frigo liggen, dus ik heb wat krieltjes doorgesneden en gestoomd, en met wat zure room erbij wordt dat een feestelijke aperitiefhapje. Van op de markt heb ik een klein Europees kreeftje meegebracht, dat ik kort gestoomd heb, ik heb zelf kruidenboter gemaakt met alle kruiden en look die ik nog in huis had, en ik ga voor ons beiden een helftje grillen met wat kaas op en panko. En als hoofdgerecht heb ik een filet mignon mee die ik ga bakken en serveren met lekkere zelfgemaakte pepersaus, een slaatje met tomaten en primeur-erwtjes, en frietjes met zelfgemaakte mayonaise. En als dessert ga ik mijn mama’s appeltaart maken uit Mijn Mama’s Kookboek. Heerlijk toch?
Als het niet te fris wordt gaan we, desnoods met dekentjes en lekker veel kaarsjes, dineren op ons terrasje. Met z’n twee. Yes! Met gezellige muziek op. Rustig maar dat kan ook eens plezant zijn. En heel misschien gaan we tegen middernacht nog even naar een goede vriend van ons die moet werken in het hotel waar hij een van de managers is. Het hotel is vlakbij Montjuïc en heeft een groot dakterras, dus van daaruit zouden we het vuurwerk prachtig kunnen zien.
Maar de kans bestaat ook dat we tegen twaalf uur al half liggen te snurken in ons bed. En misschien wordt het op die manier, compleet onverwacht, wel de gezelligste oudejaarsavond in jaren. We gaan in elk geval genieten. Ik hoop voor jullie hetzelfde. Maak er een prachtige avond van, geniet. En voor mensen die zoals onze vriendin M. ziek zijn, verdrietig of eenzaam, ook voor jullie wat warmte en kracht.
Toen ik in de kalender zag dat 29 november “Throw Out Your Leftovers Day” is, ben ik even op zoek gegaan wat het precies inhoudt. Het is een Amerikaanse dag die ons eraan herinnert om de koelkast en de voorraadkast op te ruimen en alles weg te gooien wat (ver) over datum is, vooral om voedselveiligheid te garanderen … Lees meer
Een parfait is een romige, luchtige Franse lekkernij, de naam betekent letterlijk “perfect”, en dat is het ook, zacht als mousse maar stevig genoeg om mooi te snijden of te scheppen … Lees meer
Ik heb ooit stevig overgewicht gehad, en ik weet dus hoe het voelt om elke dag met die kilo’s én met de blikken of oordelen van anderen rond te lopen … Lees meer
Espresso: klein, intens, en ondertussen bijna een statussymbool in de wereld van koffie. Maar wat is espresso nu precies en hoe verschilt het van gewone koffie … Lees meer
Zondag 16 november is het Fast Food Day, en dat leek me het ideale moment om even stil te staan bij een fenomeen dat iedereen kent, waar zeker kinderen gek op zijn, maar waar ik mezelf eigenlijk nooit echt aan heb laten vangen … Lees meer
Oké, dat is misschien wat kort door de bocht. Maar laat me uitleggen waarom ik dat zeg. Jaren geleden, toen ik nog meer dan 110 kilo woog, zijn we eens in de lente op reis gegaan naar Japan … Lees meer
Misschien heeft het met de leeftijd te maken. Hoe ouder ik word, hoe meer ik hou van gewone kost. Niet dat ik plots mijn liefde voor gastronomie kwijt ben, verre van … Lees meer
Zoals jullie weten ben ik heel vaak in Barcelona. Ik heb er ook mijn reisgids Mijn Barcelona over geschreven, die nog steeds te koop is op www.mijnbarcelona … Lees meer