Banana Split Day brengt mij altijd terug naar mijn jeugd, met herinneringen aan dat legendarische Nederlandse tv-programma Bananasplit, gepresenteerd door Ralph Inbar. Het programma liep vanaf 1980 op Nederland 1 en begon met Amerikaanse fragmenten van Candid Camera, maar vanaf 1983 ging Inbar zelf Nederlandse verborgen-cameragrappen maken. Bekende Nederlanders werden beetgenomen in sketches die tegelijk grappig en ontwapenend waren, en samen met zijn assistente Patty Brard wist hij miljoenen kijkers te boeien. Voor een generatie kinderen zoals wij was het programma puur kijkplezier, heerlijk onschuldig en elke aflevering opnieuw iets om naar uit te kijken. Het zou vandaag wellicht niet meer zomaar kunnen, maar toen vonden we het ronduit fantastisch.

Tegelijkertijd roept Banana Split natuurlijk ook het beeld op van dat populaire dessert, dat in de jaren tachtig en negentig op zowat elke dessertkaart prijkte. Ik herinner me nog goed die voorgedrukte kaarten in tearooms en populaire restaurants, waarop steevast een foto stond van een feestelijke ijscoupe met banaan en veel toeters en bellen. De banana split is oorspronkelijk een Amerikaans dessert, bedacht rond 1904 door een zekere David “Doc” Strickler in Latrobe, Pennsylvania. Hij combineerde een in de lengte doorgesneden banaan met drie bollen ijs – meestal vanille, aardbei en chocolade – en werkte het geheel af met chocoladesaus, slagroom, kersen en noten. In de jaren twintig en dertig was het al een hit in soda fountains en ijssalons, en ook bij ons werd het jarenlang gezien als een echte traktatie.

En dan is er natuurlijk nog de muziek. De Franse zangeres Lio scoorde in 1979 een enorme hit met het nummer “Le Banana Split”, een aanstekelijk popliedje met een ondeugende knipoog. Het verkocht meer dan 700.000 exemplaren in Frankrijk en België, en het refrein zit nog steeds in het collectieve geheugen van wie in die tijd is opgegroeid. Het dessert, het tv-programma en dat liedje zijn op de een of andere manier allemaal verweven met dezelfde jeugdige vrolijkheid.

Toch vraag ik me vandaag af: wie eet er nog een banana split? Staat het überhaupt nog op veel dessertkaarten? Ik heb de indruk van niet, en dat is ergens jammer. Want dit dessert is pure nostalgie, een beetje over the top misschien, maar met zoveel charme dat je er onmogelijk niet vrolijk van wordt. Misschien is Banana Split Day dan wel hét moment om dat gevoel van vroeger weer even op te roepen. Trakteer jezelf op zo’n klassieke coupe, of maak er zelf eentje thuis, en laat je voor even terugvoeren naar een tijd waarin alles wat zoet was nog een tikkeltje magisch aanvoelde.