Bij mijn mama en papa in Knesselare was er vroeger altijd charcuterie in huis voor bij de boterhammetjes. Een paar sneetjes jonge of belegen kaas, wat gekookte hesp, nu en dan een schelleke rauwe hesp, en heel vaak ook salami. Dat hoorde er gewoon bij. Als kind vond ik dat heerlijk: een witte boterham, wat boter zelfs, en daar dan een schelleke salami erop. Dat gaf zo’n typische geur en smaak die je meteen deed denken aan gezellig tafelen of een snel vieruurtje na school.

Vandaag ligt er bij mij minder vaak salami in de koelkast. Niet omdat ik het niet meer lekker vind, integendeel zelfs, maar omdat ik er toch een stukje bewuster mee omga. Af en toe haal ik bij de slager nog eens een pittige pepersalami, en dat blijft voor mij puur genieten. Toch is het geen dagelijkse gewoonte meer, en daar zijn goede redenen voor …

Zeven september is officieel “De Dag van de Salami” is, en dat vond ik een mooie aanleiding om even te onderzoeken hoe gezond of ongezond salami nu eigenlijk echt is. Salami is natuurlijk bewerkte vleeswaar. Het wordt gemaakt van varkens- of rundsvlees, gemengd met vet, zout, kruiden en vaak ook conserveringsmiddelen. Daardoor zit er heel wat smaak in en krijg je er ook een portie eiwitten mee binnen. Maar tegelijk bevat het vrij veel verzadigd vet en behoorlijk wat zout, en net dat maakt dat je er beter niet te royaal mee omspringt. Salami valt bovendien in de categorie ultrabewerkte voeding, en daarvan weten we intussen dat je ze best met mate eet.

Ter illustratie: gemiddeld levert 100 gram salami zo’n 350 à 400 kilocalorieën op, 20 tot 25 gram vet waarvan bijna de helft verzadigd, 20 tot 22 gram eiwitten en tot wel 2 gram zout. Dat maakt het enerzijds een stevige bron van energie en proteïnen, maar anderzijds ook iets waar je toch niet elke dag te veel van wilt eten.

De conclusie is eigenlijk eenvoudig: een schelleke salami kan absoluut geen kwaad, zeker niet als je ervan geniet en het je even terugbrengt naar die nostalgische momenten van vroeger. Maar het is geen product dat je dagelijks op tafel hoeft te zetten. Voor mij blijft het een lekkernij die ik af en toe koop, en dan smaakt het des te beter. Een bruine boterham met mosterd en salami blijft immers iets waar ik altijd gelukkig van word.