Vandaag komt een droom uit. We gaan lunchen op een van de meest iconische plekken in de wereld. Bij Asador Etxebarri in Baskenland. Het verhaal van dit restaurant is zeer bijzonder. De chef, Bittor Arginzoniz, is in het dorpje Axpe-Atxondo opgegroeid in een huis zonder elektriciteit en stromend water. Maar hij heeft er een 18de eeuws huis gerestaureerd en kookt er sinds jaar en dag met heel veel passie op de zelf ontworpen grills. Het is, als je het oneerbiedig zou willen zeggen, een eenvoudig grillrestaurant. Maar het is zoveel meer.

De chef is dol op de beste ingrediënten (zijn mozzarella maakt hij bijvoorbeeld dagelijks zelf) en hij laat alle producten het perfecte vuur voelen: het vuur van zijn grill, maar zeker ook dat van z’n passie en vakmanschap. En dat doet hij zo authentiek en zo goed, dat foodies van over de hele wereld hem bewonderen en proberen een tafeltje in zijn restaurant te pakken te krijgen.

En geloof me, dat is heel moeilijk. Ik ben al ontzettend lang aan het proberen, heb mails gestuurd, uitgelegd dat ik over het bezoek zou schrijven op mijn blogs en al mijn sociale media, heb de hulp ingeroepen van bekende journalisten en andere sterrenchefs, maar verder dan de wachtlijst was ik nooit geraakt. Tot nu.

Eerlijk: het is na heel veel geduld en moeite gelukt, via via. Zo gaat dat vaak in het leven. De eigenaar van ons lievelingsrestaurant Via Veneto in Barcelona heeft hemel en aarde bewogen om ons te helpen. Hij heeft zelf via via moeten onderhandelen. Een van zijn beste klanten zit in een culinair gezelschap met hoog aanzien, en die kent de sommelier van Etxebarri, en die heeft voor ons een tafeltje geregeld. Halleluja!

Het restaurant is tegenwoordig, na Disfrutar in Mijn Barcelona, het tweede beste restaurant ter wereld. Michelin geeft het maar een ster, omdat het een pure productkeuken zonder al teveel blabla is, maar kenners uit de hele wereld vinden het dus werkelijk de zilveren medaille waard. Op de site van de 50 Best Restaurants staat het volgende geschreven:

“Asador Etxebarri ligt in een rustig Baskisch dorpje, omringd door bergen en weelderig groen ergens tussen Bilbao en San Sebastian, en is echt een magisch restaurant met een bestemming. Fijnproevers reizen van over de hele wereld om de culinaire meesterwerken van chef-kok Victor Arguinzoniz te ervaren. Met behulp van een beetje vuur verandert hij eenvoudige ingrediënten zoals melk en rundvlees in buitengewone en onvergetelijke gerechten. In een kleine keuken gevuld met op maat gemaakte grills ontworpen door de chef, bereidt Arguinzoniz een reeks elegante gerechten waarbij het ingrediënt koning is. Er is hier geen sprake van moleculaire gastronomie, want de chef laat liever de natuurlijke smaken centraal staan. Neem bijvoorbeeld een sappige rode Palamós garnaal die eenvoudig gegrild wordt en alleen wordt geserveerd, of de verse mozzarella van de buffel van de chef geserveerd met een sappig schijfje tomaat. Alles op het menu wordt aangeraakt door de grill, van ansjovis op toast tot het melkijs met rode biet waarmee de maaltijd wordt afgesloten.”

Wij gaan het deze middag ontdekken. Ik ben zo zo benieuwd. Naar het schijnt hebben ze ook een van de beste wijnkaarten van het land, dus ik ben blij dat we een taxi geboekt hebben vanuit ons overigens prachtige hotel het Palacio Arriluce, waar we heerlijk geslapen hebben.