Hoewel ze op het eerste gezicht identiek lijken, koffie met melk, is er voor de koffieliefhebber een wezenlijk verschil in bereiding, verhouding en beleving. Het is een beetje zoals het verschil tussen een Belgisch pilsje en een speciaalbier: de ingrediënten zijn gelijkaardig, maar de uitkomst is anders.

De Caffè Latte is de grote favoriet in de meeste koffiebars en vindt zijn oorsprong in de Italiaanse traditie. De basis is altijd een sterke espresso. Daar wordt een flinke hoeveelheid gestoomde melk aan toegevoegd, meestal in een verhouding van één deel espresso op drie delen melk. Wat de latte echt typeert, is de textuur: de melk wordt zo opgeschuimd dat er een dun, zijdezacht laagje microschuim bovenop komt te liggen. Het is een romige, milde drank waarbij de melk de hoofdrol speelt en de koffie subtiel op de achtergrond blijft.

De Café con Leche is de Spaanse variant en die is een stuk krachtiger en rustieker. In Spanje wordt vaak een sterkere koffie gebruikt als basis, soms zelfs gezet met een percolator of een espressomachine die iets langer doorloopt. Het is mijn favoriete koffie wanneer ik ’s ochtends mijn inkopen doe op de Mercat del Ninot. De verhouding is hier meestal één op één: evenveel koffie als melk. De melk wordt bovendien vaak alleen maar warm gemaakt (geëscaleerd) zonder dat er die typische, dikke schuimlaag van de latte aan te pas komt. Het resultaat is een koffie die veel meer ‘kick’ geeft en minder zijdezacht aanvoelt dan de latte.

Kortom, wie houdt van een grote, romige beker waarbij je vooral de zachte textuur van het schuim proeft, bestelt een latte. Wie op zoek is naar een eerlijke, sterke koffiesmaak die getemd wordt door warme melk, ideaal om een croissantje in te doppen bij het ontbijt, zit beter bij een café con leche. Het is een kwestie van kiezen tussen Italiaanse finesse of Spaanse temperament.