Pisco Sour is de onbetwiste koning van de Zuid-Amerikaanse cocktails. Het is een drankje dat de perfecte balans houdt tussen zuur, zoet en een verrassend romige textuur. Maar zoals dat gaat met klassiekers, is er een flinke discussie over de herkomst: zowel Peru als Chili claimen de pisco als hun nationale trots. De meeste geschiedschrijvers wijzen echter naar Lima, de hoofdstad van Peru, waar de Amerikaanse barman Victor Morris in de jaren 20 de eerste Pisco Sour zou hebben geschonken in zijn ‘Morris’ Bar’.
Wat is pisco precies? Het is een sterke drank die gedestilleerd wordt uit gefermenteerd druivensap, een soort ‘brandy’ van druiven dus, maar dan eentje die niet op hout rijpt. Hierdoor behoudt de drank zijn pure, aromatische en fruitige karakter.
Voor de ‘would-be chef’ is de Pisco Sour een fantastisch project omdat het meer is dan alleen wat drank bij elkaar gooien; het vraagt om een goede techniek. De basisformule die je moet onthouden is de 3-1-1 regel: drie delen pisco, één deel limoensap en één deel suikersiroop.
Doe 60 ml pisco, 20 ml versgeperst limoensap, 20 ml suikersiroop en één vers eiwit in een shaker. Nu komt de truc: shake eerst stevig zonder ijs (de dry shake). Hierdoor gaat het eiwit goed emulgeren en krijg je die dikke, witte schuimkraag die zo kenmerkend is. Voeg daarna pas een flinke hand ijsblokjes toe en shake nogmaals hard tot de shaker ijskoud aanvoelt.
Giet de cocktail door een zeef in een gekoeld glas. Als finishing touch druppel je drie druppeltjes Angostura bitter op het witte schuim. Dit ziet er niet alleen professioneel uit, maar het maskeert ook de lichte geur van het rauwe eiwit, terwijl het een kruidig aroma toevoegt aan elke slok. Het resultaat is een cocktail die er spectaculair uitziet en nog beter smaakt.
De legendarische chef en auteur Anthony Bourdain was er destijds ongemeen hard voor in zijn bestseller Kitchen Confidential: de knoflookpers. Volgens hem was het ding een absolute misdaad in de keuken, en als hij iemand in zijn brigade ermee betrapte, kon die subiet zijn biezen pakken … Lees meer
Vandaag vieren we National Herbs and Spices Day, de ultieme feestdag voor iedereen die van lekker eten houdt. Want als er één ding is dat een doordeweekse maaltijd transformeert tot een echt gastronomisch feest, dan is het wel de magie van kruiden en specerijen … Lees meer
Vandaag is het National Meal Prep Day, en dat is — in tegenstelling tot sommige andere themadagen — eigenlijk best een slimme feestdag. Het idee erachter maakt het leven nu eenmaal een pak makkelijker … Lees meer
Gisteren was het zover: lekker op een zondag, makkelijk is dat, mocht ik weer een verjaardag vieren. Ik ben daar zelf nogal nuchter in en laat zo’n dag het liefst zonder al te veel poeha passeren … Lees meer
Het is vandaag Flexitarian Day, alweer zo’n dag met een label. Tegenwoordig moet overal een merkje of een naam op gekleefd worden, en wie me kent, weet dat ik niet zo van de vlaggen ben die per se een lading willen dekken … Lees meer
Vandaag vieren we Nationale Veggie Burger Day! Een dag om stil te staan bij de enorme evolutie die de plantaardige keuken heeft doorgemaakt. Was een vegetarische burger vroeger vaak nog een droge, smaakloze schijf op basis van trieste tofu, tegenwoordig zijn het ware culinaire hoogstandjes … Lees meer
Ik moet jullie iets bekennen: ik ben een enorme kaasliefhebber. Als er na een fantastische maaltijd nog een klein gaatje over is, maakt niets mij zo gelukkig als een mooi samengesteld kaasbordje … Lees meer
Vandaag vieren we Sommelier Dag, en dat brengt me meteen terug naar vorig weekend. Ik was toen te gast op het trouwfeest van goede vrienden in het driesterrenrestaurant Boury … Lees meer