De naam zegt het al: de Wiener Schnitzel komt uit Wenen, en dat verhaal klopt ook echt. Deze Oostenrijkse klassieker is een van de bekendste gerechten uit de Weense keuken en is zelfs beschermd, want alleen een schnitzel van kalfsvlees mag officieel zo heten. Alles wat met varkensvlees of kip wordt gemaakt, is technisch gezien gewoon een schnitzel, maar dus geen Wiener Schnitzel. En daar zijn ze in Wenen behoorlijk streng op.

Maar wat is het precies? Heel eenvoudig eigenlijk: een dun lapje kalfsvlees dat je paneert in bloem, ei en broodkruim en vervolgens goudbruin bakt in een ruime hoeveelheid boter of reuzel. Het resultaat is een krokante buitenkant met een heerlijk sappige binnenkant. Vaak wordt de schnitzel geserveerd met een partje citroen, wat peterselieaardappeltjes of een frisse aardappelsalade. Het gerecht straalt pure eenvoud uit, maar precies dat maakt het zo onweerstaanbaar.

Zelf maken? Dat kan perfect. Klop een mooi stukje kalfsvlees voorzichtig plat tussen twee vellen folie tot het lekker dun is. Haal het eerst door bloem, dan door losgeklopt ei en tenslotte door paneermeel. Verhit een flinke klont boter in de pan, leg het vlees er voorzichtig in en bak tot het goudgeel en krokant is, eerst aan de ene kant, dan aan de andere. Schud de pan af en toe zodat de schnitzel mooi loskomt en luchtig blijft. Serveer meteen met citroen en een eenvoudige salade of aardappeltjes erbij.

Het leuke aan de Wiener Schnitzel is dat hij tegelijk chic en huiselijk aanvoelt. Je kunt hem eten in een klassiek Weens restaurant met kristallen glazen op tafel, maar evengoed thuis, op een doordeweekse avond, met een fris pintje erbij. En telkens denk je: eenvoud kan zo ongelooflijk lekker zijn.