Het is zover. 7 juni. Vandaag ben ik jarig. Yes, 52 lentes jong. En wat een zaligheid: het is zaterdag, het zonnetje schijnt vol geestdrift, en ik zit – hoe heerlijk is dat – in mijn lievelingsstad Barcelona. Echt, veel beter wordt het niet.

Ik vier elke verjaardag, altijd. De grote ronde getallen met wat meer toeters en bellen, maar zo’n 52 – dat mag wat rustiger, intiemer. En wat een meevaller dat die verjaardag dan net in het weekend valt. Want dan kan ik doen wat ik het allerliefste doe: genieten met fijne mensen, een goed glas wijn, lekker eten, en bovenal: leven.

En dit jaar heb ik geluk. Terwijl het thuis in België een verregend pinksterweekend lijkt te worden, zitten wij met z’n tweetjes in het zonovergoten Barcelona. Drie dagen weg van alles. Gisteren al heerlijk gewandeld, lekker getafeld, gelachen, genoten. Maar vandaag wordt het nóg beter.

Want straks pikken we een huurautootje op en rijden we naar de kust, naar onze lieve vrienden Enric en Montserrat. Echte toppers zijn dat. Mensen met een warm hart, en super gul en gastvrij. We kennen ze al jaren, van onze vrijdagavonden in Via Veneto, ons beider favoriete restaurant hier in de stad. En vandaag verwelkomen zij ons in hun buitenverblijf aan zee, op een uurtje van Barcelona. Ze willen ons per se verwennen – en ik weet nu al: dat gaat geweldig goed lukken.

Wat op het programma staat? Beetje zwemmen, misschien even naar de spa, maar vooral: lekker niets doen. En vanavond koken zij – zoals altijd met liefde, met fantastische Spaanse producten, en begeleid door wijnen die zo lekker zijn dat je er stil van wordt. Het beste van Spanje gaan we proeven, dat weet ik wel zeker. Metz icht op zee. Het wordt een dag vol kleine, perfecte momenten. En die zijn vaak het mooist. Toch?

Ik weet het: verjaren is uiteindelijk maar een cijfertje. Maar toch. Ik hou ervan om het leven te vieren. Niet groot of luid, maar bewust. Met mensen die je dierbaar zijn. Met warmte, met smaak, met dankbaarheid. En of ik 52 erg vind? Helemaal niet. Ik voel me sportiever en gelukkiger dan ooit. Ik werk hard, maar ik geniet minstens even hard.

Dus vandaag: geen grote speech, geen ballonnen, geen lijstjes. Gewoon een glimlach, een goed glas wijn, een prachtige plek, en mensen die ik graag zie. Babbelen en klinken op het leven. Meer moet dat niet zijn. Feliz cumpleaños a mí!