Hou u vast, want ik ga je een héééél enthousiast restaurantverslag serveren. Onze laatste dag van een intense en erg boeiende culinaire reis door Catalonië is geëindigd in absolute schoonheid. Want wat ik heb mogen ervaren in restaurant La Boscana, vlak bij Lleida, was niets minder dan verbluffend. Het domein ligt midden in de natuur, omringd door boomgaarden vol rijp en geurig fruit. Een plek die je al van bij je aankomst meeneemt in een ander ritme. Een plek waar je voelt: hier staat iets bijzonders te gebeuren. We kwamen de majestueuze poort maar net binnengereden, stopten even om een filmpje voor onze sociale media op te nemen, en meteen kwamen twee obers toegesneld om ons welkom te heten en een parkeerplek onder de bomen in de schaduw aan te wijzen. Dat is gastvrijheid ten top!
Ik moet je overigens, voor ik La Boscana ga bespreken, iets bekennen: ik hou steeds meer van groenten. Ik hou ook nog steeds van vlees en vis, maar zou eigenlijk wel zonder kunnen. Zonder groenten leven, onmogelijk, ik ben een steeds grotere liefhebber. En als sportieve foodie heb ik ook een grote liefde voor lekker vers fruit. Maar dat fruit zo’n absolute hoofdrol kan spelen in hartige gerechten, het lokale fruit uit eigen boomgaard en eigen streek, dat was voor mij toch echt een complete ontdekking. Want je vreest natuurlijk snel dat suikers de overhand zullen nemen in een gastronomische setting, maar niets is hier minder waar. Bij La Boscana overheersen pure smaak, aroma’s, frisheid en finesse. Hier is fruit geen gimmick of versiering. Het is een volwaardig ingrediënt dat perfect samenspeelt met zout, zuur, kruidig en umami. Fruit is hier de absolute ster en geloof me, dat vraagt om groot vakmanschap. En dat is precies wat chef Joel Castanyé en zijn jonge, internationale team in overvloed bezitten.
Het degustatiemenu dat we kregen, was één lange aaneenschakeling van verrassingen. De maaltijd startte met spannende amuses: een millefeuille van appel met zelfgemaakte cider (zonder alcohol), zelfgemaakte burrata van amandelen, en zelfgemaakte steak tartaar die werd geserveerd als sobrasada. Allemaal elegante kleine explosies van smaak. Daarna volgden kokkels, subtiel gebracht met selder en een frisse granité met appel. De groene bonen met mierikswortel en kaviaar deden me denken aan een van de iconische kaviaargerechten van Jannis Brevet van het vroegere Interscaldes. Ook het scheermesje, begeleid door een perfect op smaak gebrachte escabeche met sinaasappel en wortel, was een voltreffer. Maar ook de tomatensalade kon wedijveren met die van Gert De Mangeleer in Hertog Jan.
Als je een gerecht ziet als perzik met nectarine denk je misschien: ja en wat bedoel je? Fruitsla? Maar hier werd ons een indrukwekkende frisse Indische curry geserveerd op basis van vers fruit. Ik was sprakeloos. In een appel was paté bereid zoals wij die kennen in een deegkorst. Mooi hoor, en fris. De rode mul met zeekomkommer was zeer lekker, en wellicht zijn veel gasten na al dat fruit wel toe aan gewoon een stukje perfect gegaarde vis, maar omdat alle gerechten met fruit zo indrukwekkend waren was dit het meest traditionele gastronomische gerecht. Mooi, dat wel, maar iets minder gewaagd. De duivenborst was perfect gegaard, en smaakte zalig met de blaadjes verse sla uit de tuin die samen waren gebonden en die je als een bezemsteel door de pistache-dip mocht halen, zurige kers ook en een smeuïge parfait van lever. En de kleine balletjes op grootmoeders wijze van de pootjes van de duif, die nadien werden geserveerd, waren een puur genot. De desserts met fruit waren uiteraard ook heel lekker, maar fruit in een dessert is natuurlijk net iets vanzelfsprekender dan in hartige gerechten.
Wat me zo ontroerde, is de durf en overtuiging van deze sympathieke chef. Ja, hij beheerst klassieke technieken, en ja, hij kan overweg met mooie vis, schaaldieren, duif. Maar hij kiest er resoluut voor om het mooiste product van deze regio, het lokale, zonovergoten fruit, centraal te zetten in zijn creaties. Dat is voor mij pure visie. Pure liefde voor zijn streek. En een culinaire eigenheid die ik bewonder.
La Boscana is bekroond met één Michelinster en een Groene Michelinster. Terecht. Maar wat mij betreft, mag daar snel een tweede bij. Dit is een plek waar alles klopt: het eten, de sfeer, het decor, het team. Het is lang geleden dat ik nog zo onder de indruk was van een restaurant. Mijn vrienden in Barcelona zijn gewaarschuwd: de kans is groot dat ik hen de komende maanden zal proberen te overtuigen om samen een ritje te maken naar Bellvís, op een dik uurtje van de stad. Want zulke plekken, die moet je ontdekken. Daar wil je blijven terugkomen. En daar wil je anderen mee naartoe nemen.
La Boscana is zonder twijfel één van de mooiste ontdekkingen van de voorbije jaren. Een culinaire droom, in het hart van Catalonië. Wil je nog meer culinairs van Catalonië ontdekken? Surf dan naar Catalunya Experience of ontdek de coolste trips doorheen Catalonië met De Grand Tour met Catalonië.
Lente in bloei Menu
Welkom
Appel
In cider en mille-feuille
Snacks
Omega Perzik Cocktail
Amandel Burrata
Huisgemaakte Sobrasada
Tomatenbrood
Aan Tafel
Selderij en Kokkels
Scheermessen in Escabeche
Groene Bonen en Mierikswortel
Alguaire Vijg, Koningskrab & Garnaal
Tomatensalade
Perzik en Nectarine
Courgette en Saffraan
Gevulde Appel
Rode Mul en Zeekomkommers met Suquet
Duif
Borst en Kers
Gehaktballetjes en Morilles
Desserts
Perzik en vlierbloesem
Kers en amandel
Zoetigheden voor bij de koffie
Anijszoete taart
Zwarte Woudkers
Sake met pruimenextract
Deze zomer mocht ik als culinair ambassadeur vijf dagen lang door Catalonië trekken, op zoek naar bijzondere gastronomische plekken. De stad Girona was één van de zalige tussenstops … Lees meer
Onze reis in Catalonië in juli 2025 begon in het natuurrijke Mas Salagros EcoResort, vlakbij Barcelona. Dit 100% duurzame ecohotel ligt in een groene vallei, omringd door natuur, niet ver van de kust, maar zonder zicht op zee, perfect om helemaal tot rust te komen … Lees meer
Op onze culinaire reis door Catalonië was een van de absolute hoogtepunten ons verblijf in het schitterende hotel Esperit Roca. We werden met open armen ontvangen in dit adembenemende complex en mochten één van de zestien kamers met waanzinnig uitzicht over Catalonië innemen … Lees meer
Sinds kort hebben we er letterlijk een culinaire buur bij: Direkte. Het restaurant dat jarenlang verscholen zat onder de arcaden van de Boqueria-markt, verhuisde dit voorjaar naar Carrer de París 200 in de wijk Eixample … Lees meer
Er zijn zo van die restaurants die al heel lang op je lijstje staan, en voor ons was Benoit & Bernard Dewitte er zo eentje. Toen we anderhalf jaar geleden van vrienden – die weten waar het lekker is – een cadeaubon kregen voor dit Michelinrestaurant in Kruisem, hebben we meteen gereserveerd … Lees meer
Bij Would Be Chef zijn mijn restaurantreviews altijd heel persoonlijk, dus het kan perfect dat jij als lezer een plek fantastisch vindt waar ik minder warm voor loop, en omgekeerd … Lees meer
Dit is misschien wel de lekkerste tapasbar in de stad. Een superdrukke plek wel, die altijd bomvol zit. Of je nu aan de kleine hoge tafels zit, tegen de muur (wat wel wat minder gezellig is, want je zit met je rug naar de andere klanten) of er toch in slaagt om een gegeerd plekje aan de counter vast te krijgen, spreek maar van geluk, want terwijl jij heerlijk zit te genieten, zullen tientallen passanten die toch hun kans wagen om binnen te raken te horen krijgen dat er geen plek meer beschikbaar is … Lees meer
Wat een luxe: een top Japanner in je eigen straat hebben. Chef Teppei Nii is geboren in Osaka, in Japan. Acht jaar lang was hij de rechterhand van Hideki Matsuhisa in Koy Shunka, en daarvoor had hij de Franse keuken bestudeerd in Japan en in Nice … Lees meer