Ik ben geen hardcore dessertenmens. Een kaasschoteltje na een lekkere maaltijd gaat er wel in. Maar ik hoef niet per se zoet. En toch probeer ik het wel, zeker als er bezoek komt doe ik mijn stinkende best om toch een lekker dessert op tafel te toveren, al was het maar omdat zovele bourgondische Vlamingen, zo verlekkerd zijn op iets zoets na veel zout. De taarten van mijn mama zijn altijd een schot in de roos, en verder ben ik de assemblagekoning. Dat klinkt erger dan het is. Assembleren is eigenlijk een topidee voor mensen met weinig tijd, en toch veel fantasie. Je koopt kant en klare ingrediënten die lekker bij elkaar passen en maakt er kunstige dessertbordjes van. Van koekjes maak je in een handomdraai een crumble. Je kunt vormpjes uit kant en klare cake snijden. Wanneer je wat limoenzeste en honing door griekse yoghurt haalt heb je een heerlijk sausje dat bij fris fruit altijd scoort. Dat soort dingen. Als de smaken maar samen passen kun je met simpele ingrediënten uit de supermarkt makkelijk prachtige borden assembleren. Proberen gewoon.

Dit dessert is net dat tikje ambitieuzer. Ook assemblage, maar dan wel van zelfbereide lekkernijen. Ik maakte het dan ook voor het eerst toen dessertenoppergod Roger van Damme bij me lunchen kwam. Roger is een hele goede vriend, dus ik zou hem evengoed een cornetto uit de diepvriezer kunnen vissen, maakt hem niet uit, als de gesprekken maar leuk zijn. Maar hey, ik wil natuurlijk wel een beetje indruk maken. Dus heb ik wel wat zitten puzzelen en experimenten voor dit Italiaans-getint appeldessert. En met behoorlijk succes: Roger gaf me een dikke tien voor sfeer en gezelligheid die middag, en ook voor het dessert kreeg ik meer dan voldoende. Probeer het zelf eens, en schuif dat bordje kaas na de zondagse lunch voor één keertje opzij.

Bereiding

1. Maak eerst de gelei van limoncello (het heerlijke Italiaanse digestief). Week hiervoor de gelatineblaadjes in ruim koud water en knijp ze daarna uit. Warm de limoncello op, haal de pan van het vuur, voeg de blaadjes toe en roer regelmatig. Wanneer de gelei lobbig begint te worden, stort je ze uit in diepe glazen.
2. Snijd de zure en de zoete appel in gelijke blokjes. Stoof die heel zachtjes aan in een beetje boter met wat vanille.
3. Bevochtig een beetje met calvados en bestrooi met de bruine suiker. Alles mag wat indikken, maar om het beetgare van de stukjes appel te houden, volstaan een paar minuutjes op een niet te hoog vuur. Deze appelspijs laat je afkoelen en serveer je later op de opgesteven gelei.

Bereiding Granité

1. Maak eerst de granité: pureer de appel in de keukenrobot en voeg eenzelfde hoeveelheid limoensiroop toe, je weet wel, die siroop waarmee je in de zomer een hele frisse limonade kunt maken. Vries dit in.
2. Als je een echte granité wil, moet je met een vork geregeld het ijs breken en om en om roeren. Maar even leuk is het om het ijs in vrolijke vormpjes te doen en zo in te vriezen, dan krijg je een soort van sorbetjes. Misschien moet je voor deze gelegenheid wel hartvormpjes vullen met deze frisse sorbet.

Dresseren

Breek een aantal zandkoekjes met citroensmaak en strooi ze over de appeltjes in je glas. Serveer er nog een bolletje van de limoen-appel-sorbet of granité bovenop en dan kun je er nog een klein beetje limoenzeste erover raspen en je hebt een heerlijk, chique, zoetzuur dessert.