Vandaag om tien uur is het zover. Dan gaat mijn lieve avondspits-collega bij Joe, Rani De Coninck de Mont Ventoux beklimmen. Wat begon met een kleine onnozele uitdaging op de radio wordt vandaag stevige realiteit voor Rani. De Mont Ventoux blijft legendarisch, en velen proberen de berg in de Provence te beklimmen, maar je hebt er wel een flinke portie fysiek en doorzettingsvermogen voor nodig. Maar ik denk dat Rani dat wel heeft. Ze leeft gezond, heeft getraind, en is een doorbijterke! Veel succes Rani, ik supporter heel hard voor jou. En we gaan het allemaal volgen op Joe, vanaf tien uur, bij Raf en Ann.
Ik heb zelf een hele bijzondere geschiedenis met de Mont Ventoux. 8 jaar geleden, op 20 juli 2011 woog ik nog 114 kilo, maar besliste ik op een goede dag dat ik m’n leven wou omgooien. En ergens in het vroege voorjaar ging ik anders eten, veel minder drinken, en heel veel wandelen. En toen de zomer aanbrak was ik al behoorlijk wat kilo’s kwijt en stevig getraind in het wandelen. En toen m’n ouders en m’n broer met z’n vrouw en de twee oudste dochtertjes enkele dagen op bezoek kwamen bij ons in de Provence hadden we vanop ons terras zicht op de Mont Ventoux. En daar, bij een goed glas rosé ontstond het idee om samen met m’n papa en broer de berg te beklimmen. Zo gezegd, zo gedaan.
We fietsten niet, maar wandelden. De drie mannen samen. Papa al goed de zestig voorbij. Mijn broer een behoorlijk getrainde atleet, en ik een beginnende wandelaar. Het werd een fantastische dag. We stapten stevig door, babbelden veel met elkaar, zorgden er voor dat we om de beurt even uit de wind gehouden werden en beten door.
Niet makkelijk want het was een rare dag. Met beneden OK weer, niet overdreven warm, maar boven was het wel mistig en koud, en er stond een gure wind. Maar we haalden het. 3uur en 45 minuten deden we er over, dat is een stevige tijd wetende dat we 22 kilometer lang stevig moesten klimmen. Veel fietsers reden ons beneden dan wel gezwind voorbij, maar moesten al heel snel aan de kant, en op de meest steile stukken wandelden wij sneller dan het gros van de coureurs.
Maar wat waren we trots. De drie mannen samen, onze papa en z’n zonen. Het was een tocht, een dag, een vakantie om nooit te vergeten. Het was zo’n wandeling vol respect en liefde voor elkaar, vol kracht en afzien. En we praten er nog vaak over. Het filmpje kun je hieronder zien. Je zult denk ik een beetje voelen hoe wij ons voelden. En ik hoop dat Rani vandaag hetzelfde voelt.
Wanneer de temperaturen buiten richting de tropische waarden klimmen, snakt iedereen naar een ijskoude verfrissing. Nu moet ik eerlijk bekennen: ik ben zelf niet zo’n grote koffiedrinker, maar ik weet dat gigantisch veel mensen rasechte koffiefanaten zijn die compleet verslingerd zijn aan hun dagelijkse shot cafeïne … Lees meer
We moeten het dringend nog eens over kaas hebben, en nee, ik ga niet wéér diezelfde preek afsteken over waarom wit meestal beter scoort dan rood. Die eeuwige discussie kennen we intussen wel, dus laten we de klassieke regeltjes vandaag eens lekker overboord gooien en voor puur avontuur kiezen … Lees meer
Bij tequila denken de meesten van ons spontaan aan wilde feestjes, zout, citroen en een stevige kater de ochtend nadien. Zonde, want als je kiest voor een kwalitatieve fles van 100% blauwe agave, haal je een waanzinnig complexe smaakbom in huis … Lees meer
Als rasechte Belg zit chocolademousse ongetwijfeld in je culinaire DNA gebakken. Het is pure nostalgie, de onbetwiste koning van de desserttafel. Maar sinds ik een groot deel van mijn tijd doorbreng in het bruisende Barcelona, heb ik geleerd dat je klassiekers soms een tikkeltje lef moet geven … Lees meer
Zodra de zon zich laat zien en de zomersferen de overhand nemen, verhuist ons culinaire leven naar buiten. Hét geheim van een geslaagde, zonnige apéro zit hem in hapjes die tegelijkertijd hemels smaken, er fantastisch uitzien én de nodige frisheid bieden … Lees meer
Als je door de honderden recepten op deze blog scrollt, loont het echt de moeite om eens helemaal terug te gaan in de tijd. Helemaal naar de allereerste pagina’s, naar de absolute begindagen van Would Be Chef … Lees meer
Soms flitst er plots een culinaire herinnering door je hoofd waarvan je denkt: waarom heb ik dit al zo lang niet meer gemaakt? Dat had ik dus gisteravond … Lees meer
Als rasechte bourgondiër is er één gulden regel in mijn keuken: we gooien nóóit eten weg. Voedselverspilling is simpelweg zonde, zeker als het gaat om een prachtig, veelzijdig ingrediënt zoals kip … Lees meer