Vaak krijg ik de vraag: hoe blijf jij op gewicht… want je eet toch vaak lekker. Daarom wil ik jullie even vertellen hoe ik het aanpak. Laat ik beginnen met te zeggen: ik ben geen dieetgoeroe. Ik heb de waarheid dus absoluut niet in pacht. Maar een ervaringsdeskundige ben ik wel. Ik woog ooit, vooral door mijn liefde voor lekker eten, meer dan 110 kilo. Ik was toen dik. Echt veel te dik. Kijk maar eens naar de foto hierboven.
Ik paste niet meer in mijn grootste kleren. Op een bepaald moment zat ik, naar aanleiding van het verschijnen van mijn roman “De Smaak Van Het Verlangen” in de Laatste Show te vertellen dat ik het helemaal niet zo erg vond dat ik wat te zwaar was “als ik maar gelukkig was” maar toen ik het interview later nog eens opnieuw bekeek, zei ik tegen mezelf: “wat zit je daar toch lekker vet te liegen, Ornelis.” En op de koop toe was mijn conditie helemaal niks meer waard. De trap oprennen was al een te zware inspanning. Toen heb ik beslist om het heft in eigen handen te nemen. Met behoorlijk succes. Nu weeg ik zo’n 73 kilo. Bijna 40 kilo minder dan de zwaarste Sven.
Hoe ik dat heb gedaan? Laat ik je maar meteen teleurstellen: wondermiddeltjes of vet-weg-goochelende trucs heb ik dus ook niet. Zonder karakter en doorzettingsvermogen zal het je echt niet lukken om zwaar af te vallen. Maar ik kan wel de vijf belangrijkste regels die ik voor mezelf hanteerde even voor je op een rij zetten, het zijn trucjes die het voor mij echt wel gedaan hebben.
Bewegen is noodzakelijk. Hardlopen is prima. Maar begin daar maar eens aan van nul, makkelijk is dat niet. Bij wandelen is dat helemaal anders. Iedereen kan het. De ene een paar honderd meter, de andere een marathon. Ik kan enkel zeggen: begin er aan. Voetje per voetje, stap per stap beginnen, en volhouden is de boodschap. Begin met wat je aankan en drijf dan stelselmatig op. Voor je het doorhebt ben je verslaafd. Geloof me: niks is zo efficiënt om af te vallen dan wandelen.
Ik ben van nature een stevige drinker. Ja, wijn lust ik zeker, maar water ook. En dat is goed nieuws, want van water drinken blijk je af te vallen. Ik heb op kantoor altijd een fles water naast me staan, en soms drink ik een paar liter per dag.
Natuurlijk moet je minder eten wanneer je wil afvallen, of toch minstens anders. Calorietjes tellen is dan vaak de boodschap. Maar ik maakte er een sport van om zelfs in de periodes dat ik keihard aan het diëten was elke dag lekker te koken. Groenten zijn prima, vis ook, vlees kan evengoed, als je maar uitkijkt wat en hoeveel je eet. Op deze blog staan een heleboel lekkere lichte gerechten.
Bij mij hielp dat ontzettend: één keer per week zondigde ik keihard tijdens m’n afvalperiode. Dan ging ik bijvoorbeeld naar een toprestaurant, en ik zondigde niet een klein beetje, maar heel veel. Als cadeautje. Maar ook omdat dat geen kwaad kan. Psychologisch, maar ook fysiek. Wanneer je enkel heel mager eet denkt je lichaam: de derde wereldoorlog is uitgebroken, rantsoeneren is de boodschap. Wanneer je die magere periode eens stevig doorbreekt, werkt dat als een katalysator, en schiet je verbrandingsoven weer stevig in gang.
Gemakkelijk wordt het nooit. Voor mijzelf blijft het een flinke strijd, die levenslang gevoerd zal moeten worden. Maar als je volhoudt zul je complimentjes krijgen. Je weegschaal zal beetje bij beetje mooiere cijfers tonen, en dat doet deugd. Je zult maatje per maatje afvallen, en dat is leuk. En mensen zullen je complimentjes geven. Neem die trots in ontvangst. Dat stimuleert je om niet op te geven.
Als de lente volop in het land is, grijpen we in de keuken massaal naar frisse, knapperige groentjes. De radijs is daar het perfecte voorbeeld van. We kennen ze allemaal wel op de traditionele manier: rauw uit het vuistje, in dunne schijfjes door een zomerse salade, of met een snufje zout op een malse boterham met plattekaas … Lees meer
Zodra de zon doorbreekt, halen we massaal de barbecue buiten. Maar in plaats van de klassieke, loodzware vleesberg met worsten en satés, hou ik vandaag een warm pleidooi voor groenten op de grill … Lees meer
Als we heel eerlijk zijn, was onze Vlaamse keuken vroeger toch een tikkeltje eenvoudiger, maar daarom absoluut niet minder lekker. Wie herinnert zich niet de tijd waarin er werkelijk bijna elke dag gekookte aardappelen op het menu stonden … Lees meer
Op de culinaire kalender is het vandaag Coq au Vin Day, en hoewel ik absoluut dol ben op die traditionele Franse klassieker, heeft een mens op een doordeweekse avond niet altijd de tijd of het geduld om urenlang een hele kip te staan smoren in een zware rode wijn … Lees meer
Op de culinaire kalender staat er voor maandag 25 mei een feestdag aangestipt waar mijn hart normaal gezien meteen sneller van gaat kloppen: National Wine Day … Lees meer
Op 24 mei staat er een heerlijk exotische feestdag op de culinaire kalender, want dan vieren we National Yucatan Shrimp Day. Dat klinkt alsof je meteen een vliegtuigticket richting Mexico of Florida moet boeken, waar dit waanzinnige garnaalgerecht oorspronkelijk een absolute cultstatus heeft bereikt, maar geloof me: we kunnen die zonovergoten smaakbom net zo goed naar onze eigen Vlaamse achtertuin of terras halen … Lees meer
Wie de voorbije jaren naar de waanzinnige hitserie The Bear heeft gekeken, weet exact waarover ik het heb. Zodra hoofdpersonage Carmy in die hectische keuken de ene sappige sandwich na de andere begint te bouwen, begin je als rasechte levensgenieter spontaan te watertanden … Lees meer
Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: escargots zijn zo’n typisch ingrediënt dat de meningen op culinarisch vlak compleet verdeelt. Sommige mensen griezelen er al van bij de gedachte alleen en vinden ze ronduit walgelijk, maar ik vind ze een absolute, hemelse delicatesse … Lees meer