Gisterenavond, bij een lekkere Italiaan in Barcelona, gebeurde het opnieuw. Ik maak het niet zo ontzettend vaak mee, maar één keer om de zoveel tijd is het prijs, en dan irriteert het mij mateloos. We hadden net ons eerste glas wijn geproefd en ons voorgerecht was ook net op tafel gebracht… En toen kwam ze binnen gewandeld. Een prachtige vrouw. In het gezelschap van een hele stijlvolle man. Beiden waren heel mooi gekleed en hadden veel stijl en elegantie. Ik zag meer dan één gast naar hen omkijken… de dames was dan ook prachtig. Een fotomodel van rond de veertig. Groot en slank en gracieus. En het koppel (ze kwamen uit Frankrijk, zo bleek later) kwam onze richting uit gewandeld.

En toen meneer en mevrouw op drie meter genaderd waren wist ik al: dit wordt een vervelend avondje. Want wat bleek: de prachtige vrouw, die een soort van avondkleed droeg, en mooie juwelen, had ook een parfumpje opgedaan. En niet zomaar een parfum, maar een heel intense overweldigende zware geur, die in andere omstandigheden mensen misschien in bekoring en vervoering kan brengen, maar die in de verste verte niet aangenaam was wanneer je net aan je vitello tonato wilt beginnen. En mevrouw had geen beetje parfum aangebracht, maar duidelijk een halve familieverpakking. Het hele restaurant raakte geparfumeerd, en waar kwam de wandelende geurboom met haar gezelschap precies zitten? Juist, het tafeltje naast ons!

Meestal gaat zo’n geur na een tijdje wel liggen, of mengt zich met de andere aroma’s in het restaurant, en dan waait de ellende vanzelf wel weer over. Maar deze dame had daarvoor veel te hard haar best gedaan. Ik snapte niet goed waarom. Ze had alle schoonheid en charme, en die hele parfumwinkel had ze echt niet over zich heen moeten gieten. De hele maaltijd lang, van de hapjes tot aan het dessert, werd door deze dame haar dure zwoele geur geparfumeerd. Ik vind dat dus, op z’n zachtst gezegd, niet zo aangenaam.

Mensen met een lijfgeur wil je uiteraard ook liever niet aan een tafeltje naast je hebben zitten op restaurant. Maar geloof mij: zo’n extreem zwaar geparfumeerde vrouw (of man) naast je kan van je etentje plotseling ook een hele andere ervaring maken. Ik snap niet waarom mensen dat doen? Parfums kunnen zo intens ruiken dat het je eigen eet-ervaring, maar ook die van andere gasten, danig beïnvloeden kan. Nu goed, het eten bleef lekker, mijn eigen gezelschap was prima, en de atmosfeer was voor de rest aangenaam. Maar er zat dus een ongetwijfeld goed bedoeld, maar wel zwaar overdreven geurtje aan.