Het gebeurde niet zo ontzettend lang geleden in een restaurant waar ik op zich graag kom. Het decor is er knap. Het eten is er lekker. Ze hebben er zelfs een ster. En terecht. Ik keek dus uit naar m’n nieuwe bezoekje. Maar toen deed ik wat ik niet had moeten doen. Het was een lange dag geweest. En ik had wel zin in een goede fles. Maar om even op adem te komen, en puur omdat ik flinke dorst had, wou ik eerst een frisdrankje als aperitief. Een Cola Light. Dat vind ik lekker soms. Nou….
Daar was ik dus plots, zonder het goed te beseffen, aan het vloeken in de kerk. Wat een doodzonde. Ik vroeg EEN COLA in een sterren restaurant. Maar neen, dat hadden ze dus niet in huis. En ze vonden m’n vraag precies behoorlijk ongepast. Cola is een commercieel massaproduct dat niet thuishoort in een klasse-zaak als de hunne, zoiets. Ze hadden wel een eigen soort brouwsel dat leek op cola. Een mocktail-achtig drankje. Volgens m’n gezelschap, die daar dus wel voor ging, een heerlijk aperitief, maar ik had daar geen zin in. Voor de Bordeaux en de Bourgogne wou ik even iets echt fris. Een cola light. Maar dat lukte dus niet, heiligschenner die ik was.
Beste restaurateur, het is uw restaurant, het zijn uw regels. Alle begrip. En het eten was lekker en zo. Maar ik had toch een beetje een verveeld en ongezellig gevoel. Echt gastvrij voelde het allemaal niet. Ik snap uw principes hoor, maar toch. Al besef ik dat er ergens ook wel grenzen zijn. Klanten zijn niet altijd koning. En uw restaurant is geen kantine.
Ik snap dat je in een sterrenrestaurant graag een beetje standing wil houden. Onlangs hoorde ik iemand in een klasse-restaurant bij een prachtig gerecht, waar dat ook totaal niet bij thuishoorde, “een beetje mayonaise en ketchup” vragen. De ober keek raar. Ik vond het zelf erg ongepast. Maar…. de ober bracht wel een potje mayonaise en wat ketchup. Omdat die het vroeg, kreeg hij het ook. Knap hoor. Om maar te zeggen: het kan wèl. Geef je klanten in de mate van het mogelijke een goed gevoel. Want daar draait het toch om? Neen? En ooooh wat kan een cola light na een lange rit en voor een goede maaltijd soms lekker zijn. Sorry he…
Onlangs vroeg iemand me in een interview waar ik het liefst ga eten, een taverne of een sterrenrestaurant. Ik moest en zou kiezen, maar eerlijk, dat gaat gewoon niet … Lees meer
Het is zover, het is weer december. De Sint is in het land, dus heb ik in het nieuwe weekmenu niet alleen mijn klassieke Sinterklaastaart opgenomen, maar ook een hartig gerecht met Biscoff speculoos … Lees meer
Het is intussen een jaarlijkse en heel mooie traditie geworden, ons weekendje naar Barcelona. Papa en ik trekken meestal eind november of begin december naar onze lievelingsstad … Lees meer
Ah, chocolade. Voor ons als would-be chefs is het bijna magisch: het ruikt zo uitnodigend, het smelt in je mond en het kan een simpel dessert omtoveren tot pure hemelse luxe … Lees meer
Cake is misschien wel het ultieme symbool van gezelligheid. Maar wat is cake nu eigenlijk? Simpel gezegd: cake is een zoet gebak op basis van bloem, suiker, boter en eieren, vaak luchtig gemaakt door het kloppen van het beslag of het toevoegen van rijsmiddelen zoals bakpoeder … Lees meer
Als je gasten uitnodigt voor een etentje, mag ik een kleine tip geven? Vraag meteen bij de uitnodiging of er allergieën zijn of dingen die je gasten écht niet lusten … Lees meer
21 november is World Stuffing Day, een dag die volledig draait rond het eerlijke plezier van vulling, farce, stuffing, hoe je het ook noemt. Het is zo’n culinaire klassieker die we vaak alleen aan de feestdagen koppelen, maar die eigenlijk op elk moment van het jaar voor instant gezelligheid kan zorgen … Lees meer
Misschien heb je het gisteren gezien op mijn sociale media, of gehoord op Joe: het was voor mij best een pittig dagje. Na een paar stevige sessies bij de tandarts de voorbije maanden, ben ik nu eindelijk toe aan de apotheose … Lees meer