Premier Alexander Decroo heeft het vandaag al gezegd in het parlement: er komen strengere maatregelen. Het kan niet anders ook. Er zijn steeds meer besmettingen, en de druk op de ziekenhuizen wordt steeds groter. De vraag is: wat worden die maatregelen dan. Zelf hoop ik net zoals iedereen die zich al maanden keurig aan de regels probeert te houden, dat we niet te hard gestraft worden door de slordigheid van anderen, maar ik ben er niet gerust op.
Ik vrees dat zoveel Belgen alleen maar luisteren naar keiharde bevelen en dat je niet kunt blijven rekenen op hun redelijkheid en gezond verstand. De cijfers bewijzen dat. Teveel mensen lappen de aanbevelingen aan hun laars, en de gevolgen zijn er naar. Wellicht gaan de maatregelen dus hard zijn. Gaan we weer in een soort van lockdown, dus met nul contact buiten het gezin? Worden alle niet noodzakelijke verplaatsingen weer verboden? En hoe hard gaan de economie en ons sociaal leven daaronder lijden.
Dit is een foodblog met een warm hart voor de horeca. Ik ben dus in het bijzonder bezorgd over de maatregelen die daar genomen gaan worden, want ik weet dat veel cafébazen en restaurateurs een tweede lockdown en sluiting gewoon niet meer aankunnen en niet zullen overleven. Ik hoop dus dat er toch nog een mogelijkheid blijft om de restaurants open te houden.
Een vervroegd sluitingsuur zou ik nog kunnen begrijpen. Zodat restaurants in de eerste plaats doen waar ze goed in zijn: eten serveren. Het borrelen tot één uur ’s nachts lijkt me niet zo’n goed idee. En nog een logische maatregel zou zijn (hoe jammer dat ook is voor de feestzalen) om tafels van tien te verbieden. Zo’n tafels bestaal per definitie uit meer dan één bubbel. Misschien moeten we dat niet meer doen: een hele avond met mensen buiten ons gezin tafelen. Maar met z’n twee of met ons gezin op restaurant gaan is nauwelijks gevaarlijker dan thuis samen aan tafel zitten. Zeker omdat je ziet dat de restaurateurs ervoor zorgen dat hun zaken helemaal coronaproof zijn. En omdat uit cijfers uit Nederland en Duitsland blijkt dat er amper besmettingen (1,8 procent) binnen de horeca plaatsvinden.
Ik hoop dat onze politici redelijk zijn wanneer ze morgen hun ongetwijfeld lastige beslissingen moeten nemen. Sectoren waar nauwelijks of geen besmettingen plaatsvinden nu extra hard straffen na maanden voorzichtigheid zou een zeer pijnlijk en spijtig signaal zijn. De horeca houdt de komende dag bang het hart vast, dat weet ik zeker. Maar ik weet ook zeker dat ik niet graag in de regering zou zitten. Welke beslissing ze ook nemen, het zal altijd wel voor iemand teveel of te weinig zijn. En de volksgezondheid en de zorg zijn uiteraard het allerbelangrijkst.
Als we aan een heerlijk malse steak denken, valt de naam filet mignon al snel. Een prachtig stukje vlees dat werkelijk op je tong smelt, maar hoe zit dat nu precies met de benamingen in onze keuken … Lees meer
Zodra het zonnetje schijnt en we massaal buiten eten op het terras, zijn ze daar: de zoemende bezoekers rond onze borden en glazen. Maar laat één ding duidelijk zijn: de ene geel-zwarte vlieger is de andere absoluut niet … Lees meer
Vandaag is het Wereld Rumdag, maar ook Wereld Braadworstdag. En dan denk je misschien: wat hebben die twee in godsnaam met elkaar te maken? Maar ja, Would Be Chef zou Would Be Chef niet zijn als dat soort toevalligheden me niet op ideeën brengt … Lees meer
Op 15 augustus is het Moederdag! Niet overal natuurlijk, maar wel in de provincie Antwerpen. Nu woon ik daar ondertussen al zes jaar niet meer, en zeker niet in Knesselare in Oost-Vlaanderen waar mijn eigen mama woont … Lees meer
Een schijf verse ananas op een zonnige zomerdag is heerlijk verfrissend, maar wist je dat deze tropische vrucht ook een heus geheim wapen aan boord heeft … Lees meer
Heb je er ooit bij stilgestaan dat vrijwel onze hele keuken heimelijk is ontworpen voor rechtshandigen? Wie linkshandig is, merkt het misschien niet eens meer bewust op, maar staat dagelijks ongemerkt tegen de stroom in te boksen … Lees meer
Wij Belgen zijn helemáál zot van frietjes. En gelijk hebben we, want er gaat toch niks boven zo’n goeie, dikke goudgele friet die traditiegetrouw in twee keer gebakken is in echt ossevet … Lees meer
Wie ooit in Zuid-Italië heeft gegeten, kent het fantastische geheim van pangrattato misschien al. Het klinkt ontzettend chic, maar eigenlijk is het niets meer dan knapperig, goudbruin gebakken broodkruim … Lees meer