Ik heb de dood in de ogen gezien
Nieuws

Ik heb de dood in de ogen gezien

Vorige week waren we een dag op bezoek bij Enric en Anna, een tof Spaans koppel dat we een paar jaar geleden hebben leren kennen in Via Veneto, ons stamrestaurant in Barcelona. Ze hebben een vakantiehuis in het Noorden van Catalonië, in de bergen boven Platja D’aro, op een groot stuk grond waar ook de papa van Enric en z’n broer een huis hebben. Er is een zwembad, een mooie grote tuin, een moestuin ook en ze hebben er ook konijntjes die ze er kweken en een ruim ren voor kippetjes.

De eitjes bij het ontbijt waren van de eigen kippen en die smaakten heerlijk. Ja, die dames scharrelen dan ook lekker breed daar in de bergen met zicht op zee, dat moet wel lekkere eitjes opleveren. En de kroketjes die we bij de tapas aten waren ook verse kippenkroketjes. Ja alles was zo veel mogelijk eigen kweek. Ik vond dat bijzonder. En tof. Het deed me terugdenken aan m’n eigen onbezorgde jeugd.

Mijn twee opa’s, pepe Daniël en pepe Pierke hadden allebei een moestuin. Alle groenten die we er dus aten als kind waren seizoensgebonden en kwamen recht uit hun “lochtink”, of uit de steriliseerpotten waarin ze werden bewaard door onze meme’s. De papatjes kwamen ook uit eigen grond. Beter witloof bestond er niet. En met de zelfgemaakte confituur, die in van die glazen potten werd bewaard met een laagje parafine over, zijn wij allemaal groot geworden. Duizenden boterhammekes hebben we ermee gesmeerd.

En ja, de eitjes kwamen allemaal van de eigen kippen van mijn pepe. En de diepvrieskist zat vol met van die heerlijke, zelfgekweekte en zelf geslachte kippen. Zowel meme Maria als meme Julia maakten zalige gerechten met die eigen kippetjes. Het vlees was mals en lekker, de smaak was diep en authentiek, enfin, in geen duizend jaar te vergelijken met de smakeloze plofkippen die je soms in de supermarkt koopt. Ik sluit m’n ogen, en ik eet de kippetjes van bij mijn grootouders opnieuw, met de zelfgemaakte appelmoes en de gebakken aardappelkes uit eigen hof. Het waren prachtige tijden.

En we wisten wat we aten. Want die kippen kenden we. Die kakelden wat af in de tuin. En we hebben als kind vaak met eigen ogen gezien hoe pepe ze zelf slachtte. Op een kapblok met een scherpe bijl. Dat gaf best veel bloed en je zag het dier nadien nog naspartelen. Niks voor te gevoelige magen. Meme pluimde de kippen nadien zelf. Allemaal zelf zien gebeuren. Met eigen ogen. Het hoorde bij het buitenleven in de jaren 70 en 80.

Wellicht vinden velen onder jullie dat gruwelijk. Een kind hoort zoiets misschien niet te zien? Ik kan me trouwens ook niet herinneren hoe oud ik was toen ik pepe voor het eerst een kip zag slachten. Maar ik weet wel dat ik er geen trauma heb aan overgehouden. De kippen werden prima verzorgd, hadden alle ruimte, kregen lekkere eten, onder andere de restjes van aan tafel, en kip eten hoorde er gewoon bij.

Ik ben eigenlijk tevreden dat ik dat gezien heb. Zelfs als kind al. Ooit was er een onderzoek bij kinderen uit de stad, en een aanzienlijk deel daarvan dacht dat koeien in de weide paars waren omdat de koe uit de reclame van Milka paars is, en vele van die kinderen had zelfs geen flauw benul waar melk, eieren en kaas vandaag kwamen. Alvast niet van dieren. Dachten ze. Wij, kinderen van het platteland, wisten wel beter.

Weten waar je eten vandaan komt is volgens mij een goede zaak. Het doet je veel bewuster eten. Het is een reden waarom ik zelf geen eten weg kan gooien, en ook waarom ik veel minder vlees eet dan vroeger, maar wel altijd voor kwalitatief vlees, van dieren die een goed leven hebben gehad, probeer te gaan.

Ik ken veel mensen die het doden van kippen of andere dieren afschuwelijk vinden, en die nooit bij een slachting aanwezig zouden willen zijn (en dat begrijp ik best hoor) maar die wel met het grootste gemak onduidelijke frituursnacks eten of vlees van bedenkelijke afkomst, van dieren die helemaal niet de ruimte en de aandacht kregen die ze bij mijn grootouders wel kregen.

Ja, ik heb de dood gezien, als kind al. Het heeft van mij geen vegetariër gemaakt, maar wel iemand die bewust met eten en de afkomst van z’n voedsel bezig is. Ik ben mijn pepe’s en meme’s daar zeer dankbaar voor. Het hoort bij het (goede) leven. Vind ik. Maar u mag daar gerust een andere mening over hebben.

Gerelateerde nieuwsberichten

Welkom in Barcelona!

Dit wordt mijn nieuwe boek dat binnenkort verschijnt

Sinds het begin van de kerstvakantie ben ik begonnen aan het boek dat ik al lang heb aangekondigd, en waar blijkbaar veel mensen zitten op te wachten. Eindelijk is het zover: Mijn “Barcelona boek” komt er aan … Lees meer

Kun je zachte aardappelen met scheuten nog eten?

Herken je deze situatie? Je hebt een zak aardappelen gekocht, krieltjes bijvoorbeeld, en gebruikt net genoeg aardappelen voor een paar maaltijden, en dan verlies je de zak even uit het oog … Lees meer

www.truffel.be

De beste truffels koop ik hier online #advertentie

Met de feestdagen en op speciale momenten mag er al eens wat exclusiever gekookt worden. En dan vind ik het altijd fijn om eens met verse truffel te werken … Lees meer

Heerlijk diner voor Hoogstraten met Roger van Damme #advertentie

De lekkerste recepten met de producten van Coöperatie Hoogstraten #advertentie

Begin dit jaar mocht ik een fijne aankondiging doen. Ik werd de nieuwe groentenambassadeur van Coöperatie Hoogstraten. Ik kende Coöperatie Hoogstraten al lang dankzij mijn goede vriend Roger van Damme, die sinds jaar en dag al de ambassadeur is van de lekkerste aardbeien van bij ons, van Hoogstraten … Lees meer

Zalige semifreddo

De beste desserts voor de feestdagen

Op kerst mag het allemaal net iets feestelijker toch? Maar misschien zoek je nog wat last minute inspiratie voor een heerlijk dessert. Ik zet speciaal voor jullie een aantal feestelijke toppers op een rij … Lees meer

Blini met gerookte zalm en Royal Belgian Caviar #advertentie

Proef het zwarte goud: Royal Belgian Caviar #advertentie

Kaviaar staat synoniem voor grote luxe en absolute verfijning. Door de eeuwen heen heeft kaviaar de smaakpapillen van de meest kritische fijnproevers veroverd … Lees meer

Gegrilde zalm met Hollandaise saus en gestoomde groentjes

De lekkerste visgerechten voor de feestdagen

Ik eet graag een stukje vlees, maar vindt het helemaal geen straf om te koken voor mensen die geen vlees eten maar bijvoorbeeld wel vis. Het is gezond, en je kunt er echt feestelijke gerechten mee maken … Lees meer

AI0A6065

Deze gasten kwamen naar mijn Comté kerst-diner #advertentie

Jullie weten het wellicht al lang, sinds jaar en dag ben ik een groot liefhebber en fier ambassadeur van Comté. En daarom was ik zo blij dat ik enkele weken geleden een hele avond mocht koken voor een tafel heerlijke gasten met dit zalige ingrediënt … Lees meer