Ik heb het weer gedaan. Sorry. Een tweet de wereld ingestuurd waarmee ik een heleboel mensen boos heb gemaakt. Vegetariërs en veganisten uit België en Nederland vallen met bosjes over elkaar heen om de lelijkste verwensingen mijn richting uit te sturen op de sociale media omdat ik de volgende tweet verstuurde…

Foto: Would Be Chef

En niet alleen vegetariërs, maar ook veel andere volgers die het echt niet kunnen vinden dat ik een product als foie gras promoot. Tuurlijk was die tweet lichtjes provocerend bedoeld en heb ik het dus zelf ook wel een klein beetje gezocht. Niemand wordt vandaag door de minister immers verplicht om vegetariër te worden, gelukkig ook maar. De verkoop van foie gras wordt ook niet verboden in Vlaanderen. Wel het dwangvoederen van ganzen. Omdat volgens minister Weyts en vele actiegroepen dat uiterst dieronvriendelijk is. En eerlijk gezegd: ik ben ook niet zo erg moedig om de vaak stiekem gemaakte beelden in foie grasbedrijven helemaal uit te kijken. Een gans een trechter in de strot geramd zien worden, je zou echt een onmens zijn als dat je niks doet. Selectief blind dus? Ik vrees dat ik stiekem moet bekennen.

Ik besef dat m’n standpunt niet populair is, maar ik blijf foie gras lekker vinden. Soms. Heel soms. Ik serveer het zelf al lang niet meer wanneer ik gasten heb. Er heeft echt een flinke evolutie plaatsgevonden de voorbije jaren: tegenwoordig heeft de helft van m’n gasten het er ethisch moeilijk mee en weigert het te eten. Het zou dan nogal dom en onbeleefd zijn om het tegen hun wil toch te serveren tijdens een etentje. Voor mezelf ga ik het overigens ook niet kopen. Het is uiteraard puur vet. En zo gek ben ik er nu ook niet op dat ik het toch zou eten terwijl ik elke dag 20 kilometer wandel om toch maar niet bij te komen. Ik vroeg trouwens op mijn instagramaccount van De Would Be Chef aan m’n volgers (allemaal liefhebbers van goed eten): eet jij nog foie gras of niet meer? Dit was het resultaat.

Foto: Would Be Chef

Enkel op restaurant in een degustatiemenu zal ik het wel eten. En ja, dan geniet ik er ook met volle teugen van. In heel veel toprestaurants wordt foie gras nog altijd gebruikt. Vaak serveren de chefs dan een superieur stukje foie gras, in een kleine portie, met een mooie bereiding, en een originele aanpak, en ja, dan is dat heerlijk. Lekker zondermeer. Sorry. Mag dat nog? Los van de ethische vragen: het is heel smaakvol. Vind ik. Hoeft niemand het mee eens te zijn trouwens, al weet ik dat velen dat gelukkig wel kunnen toegeven.

Blijft de vraag of de ganzen lijden wanneer ze gedwongen gevoederd worden. Volgens sommige wetenschappers niet. De dieren eten hun lever vlak voor de wintertrek sowieso helemaal vol, zeggen die. En volgens sommige verdedigers hebben ze zelfs geen “slikreflex” zoals wij mensen. Daar zijn tegenstanders het trouwens grondig mee oneens, ze noemen dat promopraat van een door en door rotte sector, en dat bewijzen ze dan met (clandestien gemaakte) beelden van zieke ganzen die gefolterd worden met een trechter in de keel. Beelden die dienen als propagandamateriaal. Hoe provocerender die zijn, hoe effectiever…

En toch, zoals ik al eerder schreef, fraai zijn die beelden niet. Nu blijkt, en dat is ook wat de minister mij antwoordde, kun je een ganzenlever ook vet kweken zonder dwangvoeding. Volgens sommige volgers op Twitter doen ze dat bijvoorbeeld al in de meeste bedrijven in de Dordogne. Als dat echt waar is, dan is dat prachtig nieuws. Dieren moeten natuurlijk niet extra lijden voor mijn “smaakgoestingske”, dus als ze ook op een ethischer manier kunnen gevoederd worden, prima! Mijn tweet stuurde ik zonder die nuance te kennen. Het is fijn om dat nu wel te weten. Het zou de smaak ook niet minder maken. En dan heeft minister Weyts natuurlijk wel gelijk. “Ik ben zelf geen vegetariër” zegt hij “maar ik wil strijden tegen nodeloos dierenleed”. Daar heb ik enkel respect voor. Ik hou zelf ook van dieren. Onmogelijk, beweren sommige haters, maar toch: ik ben een dierenliefhebber. Dieren nodeloos laten lijden is echt afschuwelijk, en respect voor dierenwelzijn is ook voor mij heel belangrijk. Daarin zet de minister grote stappen.

Voor echte vegetariërs en veganisten is de nieuwe wet overigens nog altijd een maat voor niks. Zij pleiten wel degelijk voor een wereld waarin dieren niet meer worden gedood om opgegeten te worden. Ik kan niet in een glazen bol kijken, maar ik heb de indruk dat ze beetje bij beetje erin slagen om meer mensen van hun standpunt te overtuigen. Tijdens mijn studietijd was er een moraalfilosoof die aan de faculteit theologie waar ik studeerde beweerde dat binnen enkele generaties vlees eten als walgelijk zou beschouwd worden. Hij vergeleek het met de slaventijd: je had toen twee “soorten mensen”, gewone, en slaven, en die laatste moest men veel minder respecteren. In de toekomst zouden we allemaal beseffen, zo beweerde hij, dat dieren ook levende wezens zijn, en dat een koe of een varken vermoorden om lekker te eten dus moreel onaanvaardbaar is. Het “speciesisme” moest en zou, net als racisme, verdwijnen, voorspelde hij, als we naar een ethisch hoogstaandere wereld wilden evolueren. Als ik de vele boze reacties zie op mijn tweet, voel ik dat er wellicht ook echt iets aan het kantelen is.

Ik sta er zelf (nog) anders in. Ik hou oprecht van een goed stukje vlees. Niet elke dag. Veel minder dan vroeger. Veel bewuster ook. Minderwaardig vlees komt er bij ons niet meer in. Ik besef maar al te goed dat een dier gedood wordt wanneer ik vlees eet, en ik wil dan ook niet overdrijven. Maar ik wissel wel graag eens af. Nu eens vlees, dan weer vis, soms enkel groenten of lekkere vleesvervangers. Dat lijkt me het gezondste, het meest haalbare, en ja, ook het lekkerste. En soms zondig ik dus. En dan eet ik op restaurant een stukje foie gras. Sorry.

Ik heb echt veel respect voor mensen die anders willen leven. Die geen vlees meer willen eten. Ik hoop alleen dat ze ook respect blijven tonen voor hoe ik en vele anderen er instaan. We noemen ons flexitariër, mag het? De verwensingen, halve bedreigingen, en de vele haattweets, die lust ik wat minder. Als je respect voor dieren wil, mag je ook respect tonen voor mensen, ook al sturen ze een tweet die je niet lekker vindt. Discussieer zoveel je wil, maar probeer me jouw manier van leven niet op te dringen. Want zoiets noemen ze: extremisme. En dat is altijd gevaarlijk.