Heren. Ik moet jullie even waarschuwen. Het is mij deze week zelf overkomen, en ik schaamde me echt rot. Tijdens een plaat in onze ochtendshow liep ik snel even naar de herentoiletten om vlug een plasje te doen. Grim, onze nieuwslezer stond net op dat moment hetzelfde te doen. Sinds covid zijn we allemaal gewoon om er een urinoir tussen te laten, maar toch. We zeggen, al plassend, een paar dingen tegen elkaar zoals “loopt lekker de show” of zo, en dan gebeurt het… gênant.

Ik was namelijk compleet vergeten dat ik de avond voordien asperges had gegeten. Ze lagen net een dag net in de winkel, en ik wou ze meteen proeven. Tuurlijk. Het zijn mijn favoriete groenten. Ze zijn gezond, ze zijn ontzettend lekker, en het seizoen van de asperges is kort. Je moet ze dus (vaak) eten van zodra ze er zijn. Eén ding had ik even niet aan gedacht. Dat je urine na het eten van asperges echt enorm stinkt. En daar sta je dan, op een halve meter van je collega.

Ik heb overigens geen schuld aan die vieze geur. Het hoort er gewoon bij. Wat je ruikt op dat moment is zwavel. De zwavelverbinding ‘methylmercaptan’. Asperges bevatten immers een bepaald zuur (asparagusine), dat je lichaam moet verwerken. Hierbij ontstaan zwavelverbindingen. Wat je uitplast is dus het teveel aan zwavel. Dit zorgt voor die zeer typische vieze geur! Niks aan de hand, het is zelfs gezond.

Maar ik begon me wel meteen uitvoerig te excuseren. “Sorrrrrrrry Grim,” zei ik, “maar ik heb gisteren asperges gegeten. Vandaar….” Het grappige is, Grim zei dat hij het niet ruiken kon. Dat was vriendelijk van hem, hij wou niet dat ik nog meer gegeneerd was, dacht ik. Zou best kunnen, want Grim is een hoffelijke man. Maar het zou ook kunnen dat hij het oprecht niet heeft geroken. Meer dan de helft van de mensen ruikt die zwavelgeur in urine niet, blijkt uit een onderzoek. En als je je begint te excuseren voor een geur die de andere niet ruikt wordt het pas echt gênant.

Anyway, geniet van je asperges, ze zijn al echt lekker. Maar kijk een klein beetje uit als je de dag nadien op het werk of op café gaat plassen naast een collega, een vriend, of een wildvreemde. Want de helft van de mensen ruikt het natuurlijk wel.