Het was een avond in New York, zeker 15 jaar geleden. Misschien wel 20 Jaar. We hadden in een trendy restaurant down town zeer lekker gegeten en met het tafelgezelschap toch 2 of 3 flesjes mooie Amerikaanse wijn gedronken. De rekening kwam en die viel al bij al nog mee, voor New York te zijn. Niet goedkoop, dat nu ook niet. Maar ook niet veel duurder dan in vergelijkbare restaurants in België.

We betaalden, legden zelfs een fooi op tafel, vriendelijk als we waren en maakten aanstalten om naar buiten te wandelen. En het was aan de deur dat de ober achter ons aan kwam lopen en behoorlijk opdringerig vroeg of we het eten misschien niet lekker vonden, of dat we zijn service niet OK vonden. We snapten totaal niet wat hij bedoelde. We hadden een zalige avond beleefd, het eten was top en de service prima. En we hadden zelfs een fooi gegeven. Wat kun je nog meer doen?

Wat bleek, de fooi was volgens hem absoluut niet groot genoeg. Dat zei hij met een minder vriendelijk stem dan eerder op de avond, en met een beledigde blik in de ogen. Het is intussen zo lang geleden dat ik er vandaag geen bedrag meer op kan kleven. Maar laat ons zeggen dat we de rekening hadden afgerond met wat dollars extra. Dat vonden wij mooi. Zo deden we dat in België toen ook. Maar de ober vond het absoluut not done en hij voelde zich beledigd.

Fooien in Amerika, tips worden ze genoemd, moeten minstens 15 tot 20% van de rekening bedragen want ze zijn in feite het loon van de obers. Hun echte loon ligt bijzonder laag, en ze worden betaald van die tips. Dus als je maar een paar dollar legt dan heeft die man of vrouw je tafel in feite bijna gratis bediend. Wij wisten dat toen niet. Maar het is dus echt iets wat je niet kunt maken. En wij hebben dan maar extra tip gegeven, wat het etentje plots wel duur maakte, misschien zelfs te duur voor wat het was.

Sindsdien ben ik ik vaker in Amerika geweest, en ik ben het nooit vergeten. Maar eerlijk: ik vind het vervelend. Bij alle prijzen op de kaart denk je: OK, daar moet ik straks 20 procent bijrekenen. Dat is één vijfde, dat is veel geld. In de echt dure restaurants in pakweg New York, L.A. of Miami kun je zo in sterrenrestaurants soms 100 euro of meer bij moeten betalen. Dat is bijzonder veel geld.

Bij ons zit de service in het bedrag dat je betaalt, en dat maakt het gewoon veel makkelijker. Een fooi geven mag nog altijd, en is een teken van extra waardering omdat het bedienden personeel bijvoorbeeld speciaal voor je tafel gezorgd heeft. Al hoor ik van veel restaurants dat het tippen er bij ons ook een beetje uitgaat, en dat komt vooral omdat er electronisch wordt betaald. En mensen hebben ook veel minder cash op zak. Eén voordeel: een woest ober die achter je aan komt rennen, dat ga je bij ons nooit voorhebben. Gelukkig maar.