Verontrustende cijfers die gisteren in het nieuws zaten. Voor het eerst zijn er meer mensen met overgewicht dan mensen met een gezond gewicht in ons land. Vooral mannen boven de 45 kampen met overgewicht, maar het probleem zit in alle leeftijdsgroepen. Dat is toch een beetje verontrustend. Want een beetje overgewicht hoeft geen ramp te zijn, maar teveel is natuurlijk ongezond.
Ik weet hoe het komt. Het heeft te maken met het drukke leven van vele mensen. Je moet zo ontzettend veel in het leven: de job, de kinderen, de hobby’s, de vrienden. En tijd voor sporten is er dan niet. En na een lange dag werken hebben veel mensen geen zin om nog uitgebreid gezond te gaan koken. Dus ze eten opgewarmde kant- en klaar-maaltijden. En drinken er dan een welverdiend glaasje wijn bij, of een pintje. En die combinatie van dat alles zorgt er beetje bij beetje voor dat mensen zwaarder worden, en dan krijg je de cijfers die gisteren in de krant stonden.
Ik heb het zelf meegemaakt. Ooit woog ik een dikke 114 kilo. Voor een ventje van 1 meter 75 is dat echt veel te veel. Op een mooie dag besliste ik: het is nu wel genoeg geweest. Ik wou vooral gezonder gaan leven, en afvallen. En het is me gelukt ook.
Ik zal wel heel m’n leven moeten uitkijken. Het blijft een gevecht. Maar in de periodes dat ik echt strak sta ben ik wel het gelukkigst. Daarom deel ik graag nog eens de manier waarop ik het aanpak.
Bewegen is noodzakelijk. Hardlopen is prima. Maar begin daar maar eens aan van nul, makkelijk is dat niet. Daarom is sporten voor mij: wandelen. Wandelen is geweldig. Iedereen kan het. De ene een paar honderd meter, de andere een marathon. Ik kan enkel zeggen: begin er aan. Voetje per voetje, stap per stap beginnen, en volhouden is de boodschap. Begin met wat je aankan en drijf dan stelselmatig op. Voor je het doorhebt ben je verslaafd. Geloof me: niks is zo efficiënt om af te vallen dan wandelen.
Ik ben van nature een stevige drinker. Ja, wijn lust ik zeker, maar water ook. En dat is goed nieuws, want van water drinken blijk je af te vallen. Ik heb op kantoor altijd een fles water naast me staan, en soms drink ik een paar liter per dag.
Je moet daar niet mee overdrijven. Maar je moet het ook niet laten. Alles wat je eet moet je ook weer verbranden. Sommige ingrediënten zijn gezonder dan andere. Maar als je af wil vallen, dan moet je wel uitkijken. Daarom kijk ik altijd wel eens op de verpakking van producten. Hoeveel suiker zit er in? Hoeveel vet? Hoeveel zout? En vooral: hoeveel calorieën.
Jezelf uithongeren is het slechtste idee ooit. Crashdiëten zijn gedoemd om te mislukken. Je moet blijven eten. En regelmatig. Want je verbrandingsoven moet bezig blijven. wanneer je bijvoorbeeld gezond ontbijt is de kans groter dat je in de voormiddag ongezonde snacks naar binnen speelt. Slecht idee!
Ik maak er een sport van om zelfs in de periodes dat ik keihard aan het diëten ben elke dag lekker te koken. Groenten zijn prima, vis ook, vlees kan evengoed, als je maar uitkijkt wat en hoeveel je eet. Op deze blog staan een heleboel lekkere lichte gerechten.
Bij mij hielp dat ontzettend: één keer per week zondigde ik keihard tijdens m’n afvalperiode. Dan ging ik bijvoorbeeld naar een toprestaurant, en ik zondigde niet een klein beetje, maar heel veel. Als cadeautje. Maar ook omdat dat geen kwaad kan. Psychologisch, maar ook fysiek. Wanneer je enkel heel mager eet denkt je lichaam: de derde wereldoorlog is uitgebroken, rantsoeneren is de boodschap. Wanneer je die magere periode eens stevig doorbreekt, werkt dat als een katalysator, en schiet je verbrandingsoven weer stevig in gang.
Gemakkelijk wordt het nooit. Voor mijzelf blijft het een flinke strijd, die levenslang gevoerd zal moeten worden. Maar als je volhoudt zul je complimentjes krijgen. Je weegschaal zal beetje bij beetje mooiere cijfers tonen, en dat doet deugd. Je zult maatje per maatje afvallen, en dat is leuk. En mensen zullen je complimentjes geven. Neem die trots in ontvangst. Dat stimuleert je om niet op te geven.
Wat de croissant is voor Parijs, is de bagel voor New York: een icoon met een gat in het midden en een onweerstaanbare ‘chew’. Vandaag vieren we National Bagel Day, het perfecte excuus om de dag te starten met dit unieke broodje dat eerst wordt gekookt en daarna pas gebakken … Lees meer
Niets dat zo hard “goedemorgen” roept als de radio die op Anke en mezelf staat op Joe én een glaasje versgeperst sinaasappelsap. Bij mijn ouders is het sinds jaar en dag een prachtig ritueeltje: elke ochtend perst mijn papa twee glazen sinaasappelsap voor hem en mijn mama … Lees meer
Vandaag is een belangrijke dag, die veertiende januari. We zitten zo ongeveer in het midden van de drukste en somberste maand van het jaar. Met sneeuw, regen en nog steeds van die onnozel korte dagen, terwijl de lente nog ontzettend ver weg lijkt en de kerstboom inmiddels ook uit huis is verdwenen … Lees meer
Vandaag, 14 januari, vieren de Amerikanen Hot Pastrami Sandwich Day. Voor velen is het de ultieme ‘guilty pleasure’ uit New York, maar de wortels van dit vlees liggen duizenden kilometers verderop … Lees meer
Vandaag is het Clean Up Your Desk Day. Een dag die ooit in het leven is geroepen om de chaos op je werkplek te bezweren en het nieuwe jaar met een schone lei te beginnen … Lees meer
Op 13 januari vieren we Peach Melba Day, en dan denken we meteen aan die heerlijke klassieker: zijdezachte perzik, vanille-ijs en die onmisbare frambozensaus … Lees meer
Er is groot nieuws uit Antwerpen! Mijn goede vriend Roger van Damme heeft een prachtige aankondiging. Slechts een paar maanden nadat hij Het Gebaar, zijn iconische sterrenrestaurant, definitief sloot, gaat hij in datzelfde charmante ‘peperkoekenhuisje’ aan Den Botaniek starten met een gloednieuw concept … Lees meer
Wie mij een beetje volgt, weet dat ik al geruime tijd enorm met mijn gezondheid, mijn evenwicht en mijn gewicht bezig ben. Ik ben een foodie en een levensgenieter in hart en nieren, maar aan de andere kant ben ik ook een fanatiek sporter … Lees meer