Plots had ik een zot idee. Omdat ik toch een paar dagen alleen ben in Barcelona kreeg ik een paar dagen geleden goesting om nog eens naar mijn oude studiekameraad Jorge te rijden in Frankrijk. We kennen elkaar al meer dan dertig jaar, en elke zomer passeer ik met heel veel plezier langs Condom (het mooie stadje op de foto) in de Gers in Frankrijk waar hij met z’n partner woont in een prachtig huis.

Maar ik had geen zin om te wachten tot juli om hen terug te zien. Ik merk dat veel vrienden van mijn ouders plots toch wat beginnen te verouderen en sommigen krijgen echt gezondheidsproblemen. Mama en papa zeggen daarom terecht: we profiteren zo hard mogelijk van het leven. En ik denk dan: Jorge is ook bijna 77. Ik moet elke kans die ik krijg grijpen om het leven te vieren met hem.

Ik vertrek straks met een koffer vol lekkers in mijn gehuurd cabriootje naar Frankrijk. Ik heb namelijk beloofd om morgen een heerlijke paaslunch te koken voor hen en enkele gasten die ze wilden uitnodigen. Ik heb primeur-erwtjes mee, en een kreeft voor een heerlijk frisse salade met papaya, en de typische calçots (een zalige groente uit Barcelona die het midden houdt tussen lente-ui en prei) met romesco saus, en nog een heleboel andere lekkernijen die je enkel op de lokale marktjes vinden kunt.

Dat wordt weer een gezellig weerzien. En Jorge heeft beloofd enkele mooie wijnen uit de kelder te halen. Ik verzeker je: als hij zoiets zegt, dan wordt het sowieso feest. Ik vertrek dus met een hele brede glimlach naar Frankrijk zometeen.