Mensen die me al lang volgen, hier op Would Be Chef of op mijn sociale media weten dat ik een big smile op mijn gezicht heb wanneer ik dit schrijf: “Sjaak zit in de taxi en is onderweg …” Dat kan maar een ding betekenen: het is begin juli, de zon schijnt, ik ben in Barcelona, en mijn oude studievriend uit Leuven, Sjaak is geland en onderweg naar onze flat. De eerste week van de zomer is dat een zalige traditie. Ik ben dan meestal zonder mijn partner in Barcelona, en Sjaak komt dan altijd twee drie a drie dagen overgevlogen uit Den Haag.

Sjaak is mijn beste vriend. Hij kent me door en door. Weet alles van mij. Geeft me goede raad wanneer ik het nodig heb, troost me in moeilijke momenten, staat me bij wanneer het leven even niet loopt zoals het zou moeten lopen, maar kan ook geweldig feesten. Ik ben, dat weten jullie, iemand die niet zo makkelijk praat over gevoelens of tegenslagen, maar voor Sjaak ben ik een open boek. Dat ik Sjaak al ken van mijn negentiende, toen ik in Leuven ging studeren, en hij aan het doctoreren was, helpt daarbij. Sjaak is rooms katholiek pastoor, en dat respecteer ik enorm, ook al ben ik zelf niet zo gelovig meer. Maar daardoor is hij wel een wijze man die al veel mooie dingen, maar ook al veel ellende heeft gezien in de wereld. Het maakt hem empathisch en nuchter tegelijk. Bijzonder.

De logeerkamer en de tweede badkamer liggen er netjes bij. Er staan lekkere hapjes klaar, en champagne van Wijn Ornelis. De komende drie dagen gaan we enorm veel wandelen, praten, lachen, luisteren, lekker eten, een goed glas drinken, mijmeren en plannen maken. We zien elkaar om de paar maanden wel een avond, en horen elkaar minstens elke week. Maar die drie dag begin juli zijn heilig voor ons allebei. En als iets heilig is voor een pastoor, dan wil dat wel al wat zeggen. Ik prijs me gelukkig met zo’n goede vriend. We gaan genieten van deze mooie dagen.