Ik kan niet tegen verspilling van eten, en als ik iets kan redden van de vuilnisemmer dan zal ik het doen. Gisteren kwam ik thuis en wou ik een broodje met beleg eten. Zaterdag hadden we een etentje thuis gehad met de ouders en de schoonouders, en ik had lekkere broodjes gehaald bij de bakker, van die kleintjes, voor bij het eten. Tafelbroodjes. En ik wist: er zijn er nog wel wat over in de broodzak. Maar toen ik thuiskwam kon ik ze nergens meer vinden. Wat bleek: ze waren al in de vuilnisemmer beland, omdat ze volgens mijn partner steenhard, en dus niet lekker meer waren. Ze waren ook al vier dagen oud.

Ik weet: het is misschien te eerlijk van me, en misschien vind je me nu een viezerik, maar ik heb meteen in het vuilnisbakje in de keuken gekeken, en daar vond ik de broodzak dus terug met de oude broodjes. De zak was wat bevlekt van de resten van wat saus die er naast gekieperd waren, maar dat was het enige probleem. En de zak lag er hooguit een half uurtje. En ik had honger, en wou niet meer naar de bakker rijden om vers brood, dus ja, ik heb de zak uit de vuilnisemmer gehaald en mijn gouden truc toegepast.

De oven heb ik voorverwarmd op 200 graden. Twee kleine broodjes, en een boterkoek, heb ik heel even onder stromend water gehouden zodat ze nat waren, en vervolgens heb ik ze een paar minuutjes in de hete oven gelegd, kort opnieuw gebakken dus. En weet je wat? De broodjes, èn de koffiekoek waren echt heerlijk!!!! Deze gouden Tante Kaat truc moet je zelf ook maar eens toepassen want die werkt perfect. Opgelet: je kunt de truc maar één keer toepassen, de broodjes dag na dag reanimeren zal dus niet lukken. Maar 1 keer kun je dat perfect doen. OK, het klinkt misschien wat cheap en vuil, maar het gaf me een goed gevoel. De broodjes waren super lekker, ik moest niet opnieuw naar de bakker, en er is geen eten weggegooid. Dat ik ze uit de vuilnisemmer heb moeten vissen, dat moeten we in de toekomst misschien wel zien te vermijden.