Laat ik maar meteen beginnen met eerlijk te zijn: ja, we zijn dit weekend de werf van ons huis in Lochristi gaan bezoeken. Dat mag. Dat is een essentiële verplaatsing. Enkele weken geleden heb ik me overal goed geïnformeerd of dat wel mocht. Ik vond het zelf essentieel, want als “bouwheer” moet je toch de evolutie van de werken ter plekke controleren. In andere omstandigheden zou ik wellicht om de twee dagen naar daar rijden. Maar mag het nu eigenlijk wel? Ik wil vooral niks doen dat illegaal is of mensen in gevaar zou brengen. Door de week, wanneer er voorzichtig op de werf gewerkt wordt, ga ik sowieso niet.

De wet is duidelijk: het mag. Je mag werken op je eigen werf, en je mag ze ook gaan bezoeken. We doen het wel uiterst voorzichtig. Uiteraard. Maximaal één keer per week. We stappen thuis in de auto en in de tuin in Lochristi stappen we uit. We doen de deur van ons huis open en wassen en “gellen” onze handen meteen. Dus, OK, die bezoekjes doen we dus af en toe wel. En terecht ook denk ik, want elke keer merk je wel iets waarvan je denkt: even checken bij de aannemer en architect of dit wel normaal is. Maar geloof me: ze doen het prima. Er wordt voorzichtig verder gewerkt, en het ziet er naar uit dat we deze zomer kunnen verhuizen. Super gevoel geeft dat!!

Dit weekend waren er twee zalige momenten. De oude parketvloer werd deze week afgeschuurd, en ziet er nu echt waanzinnig mooi uit. We waren al verliefd op de visgraat-parket toen we het huis kochten, maar toen was die nog een beetje blinkend oranje, zoals dat in oudere huizen het geval is. Nu is, na het schuren, het bleke blanke hout gewoon waanzinnig mooi geworden. Wij dolblij. Ons tweede gelukje was het zien van de tuin, die nu in de lente werkelijk prachtig is. Alle grote oude bomen staan nu volop in bloei, overal zijn er bloemen en struiken die de lente vieren. Echt zo zo zalig.

En de grootste verrassing: Eric, de erg sympathieke vorige eigenaar van ons nieuwe huis heeft zich duidelijk laten gaan in de tuin, en die volgeplant met prachtige planten en kruiden. Weet je nog dat ik onlangs schreef dat ik graag een moestuin wil gaan inrichten als we eenmaal verhuisd zijn? Wel die is er eigenlijk al…. Er staat een serre en daarin hangt een druivenrank…. Yes! En je ziet al de knopjes van de druifjes heel klein tevoorschijn komen. En daarnaast ontdekten we gigantisch veel verse salie. En verse munt. Op een week tijd waren die gigantisch gegroeid. En laten dat nu toevallig twee kruiden zijn waarmee ik ontzettend graag kook. We hebben dus een paar takjes afgebroken en mee naar huis naar Rijmenam genomen. Zo voelt het nu al een beetje alsof we in Lochristi wonen. Ja, we tellen de dagen af. Tof hoor! Zeker in al deze corona-stress.