Mag ik eerlijk zijn? Ik schrik elke keer weer als ik op social media kijk. Het was een prachtige dag alweer, een extra feestdag, we zitten al maanden in ons kot, en dan snakt een mens naar een feestje, groot of klein. Kennissen van me, maar ook goede vrienden en zelfs familie zijn al een paar dagen het leven weer goed aan het vieren, merk ik. Ik zie echt heel veel bubbels passeren op Instagram. Flesjes die gekraakt worden, bedoel ik dan. Maar ook bubbels, in de corona-betekenis van het woord, die vrolijk gemengd, afgewisseld en gemixt worden.

Als ik mensen er voorzichtig op aanspreek en hen online vraag of ze misschien niet een beetje te grote risico’s aan het nemen zijn, of wat overmoedig zijn, dan krijg ik (vaak wel op een beleefde manier) te horen dat ik me beter even met m’n eigen leven bemoei. Mensen zeggen dat ze niks verkeerd doen, dat ze namelijk zeer voorzichtig zijn, dat ze afstand houden, dat ze zeker gezond zijn en de voorbije weken hun kot niet zijn uitgekomen, en dat de scholen tenslotte ook weer kiezen voor grotere bubbels… Enfin, mijn opmerkingen worden niet in dank afgenomen.

Een van m’n vrienden zei me zelfs: “jij hebt eigenlijk ook niet zoveel recht van spreken Sven. Je schrijft voortdurend op je blog dat je snel weer naar Barcelona wilt, en sorry, maar dat lijkt me een stuk gevaarlijker, zo naar een drukke stad gaan in het buitenland, dan dat ik wat vrienden uitnodig voor een bbq in de tuin. Laat ons maar allemaal onze eigen keuzes maken…”

Voor alle duidelijkheid: dat klopt maar half. Als ik deze zomer naar Barcelona ga zal het heel kort zijn, met de auto, en ik zal m’n kot daar nauwelijks verlaten. En het zal enkel zijn als de overheid in België, Frankrijk en Spanje, daar toestemming voor geven. Nu al bubbels uitbeiden mag eigenlijk nog niet.

Maar soit. Perceptie is alles. En ik snap dat ik me beter met m’n eigen zaken kan bemoeien. Maar ik vind het op zich wel opvallend hoeveel mensen nu weer losjes met de regels omgaan. Ik hou me voorlopig nog even aan onze bubbel voor twee. Lijkt me het veiligst. Corona is nog niet verdwenen.

Valt het jou ook op? Heb je zelf ook de strenge maatregelen min of meer achter je gelaten? Verlaat je je bubbel intussen ook weer? En voel je je daar OK bij? Ben ik een drama queen? Of erger jij je ook een beetje aan de losheid waarmee mensen tegenwoordig weer met elkaar omgaan? Ik ben eens benieuwd. Ik zou zelf immers willen dat het gewoon weer kan, normaal met elkaar omgaan, maar ik wil ook echt niet meewerken aan een nieuwe uitbraak van dit rotvirus.