Illegaal en stout: mijn spannendste, lekkerste droom in jaren
Nieuws

Illegaal en stout: mijn spannendste, lekkerste droom in jaren

Ik zal het u maar meteen bekennen op deze vroege zondagochtend. Ik heb een hele zalige nacht beleefd. Ik zit hier met een brede glimlach nog na te genieten. Soms kom je in de nachtelijke uren in hele vervelende nachtmerries terecht, en soms heb je geluk, en heb je ergens in je onderbewuste een zalig avontuur voor jezelf bedacht. Een droomscenario, letterlijk. En dat laatste heb ik de voorbije uren mogen beleven. Terwijl ik lekker diep lag te slapen, lachte het geluk mij toe. Wat een droom…

Het was een spannende droom, kan ik u wel zeggen. Een hele stoute droom eigenlijk. Omdat alles in die droom verboden was. Illegaal zelfs. En het rare is, ik heb eigenlijk de gave om mijn dromen min of meer bewust te beleven. Dat zit zo: als ik in een grote nachtmerrie terecht kom, dan zit er om één of andere reden toch altijd een stukje bewustzijn in. Ik vertel mijzelf dan in die vervelende dromen: dit is niet echt, dit is maar een droom, maak je geen zorgen. Soms kan ik dan zelfs ingrijpen, en die droom vroegtijdig verlaten. Maar zelfs als ik er niet uit geraak, kan ik mezelf meestal wel voldoende kalmeren, en zeggen: dit gaat wel weer over, dit is enkele een nare droom, even geduld.

De droom van deze nacht kan ik me zo levendig herinneren, dat ik vermoed dat ik die ook voor een groot stuk bewust beleefde en bij kon sturen. Maar geen haar op mijn hoofd dat er aan dacht om de droom te stoppen, want daarvoor was die veel te plezant. Het was geen erotische droom voor alle duidelijkheid. Die kunnen ook spannend, stout, illegaal en uiterst aangenaam zijn, dat geef ik toe. En dat soort dromen (ik heb ze te weinig) verlaat ik ook zelden vroegtijdig. Maar ik kan u zeggen: ik ben blij dat mijn droom van de voorbije nacht geen erotisch kantje kreeg, want er was teveel familie van me bij betrokken, en die hoeven mijn pikante uitspattingen echt niet van dichtbij te aanschouwen, zelfs al is dat dan in mijn eigen droom.

Neen, de droom was nog veel stouter dan dat. Ik had in mijn dromen namelijk een etentje bij ons thuis georganiseerd. Niet voor één knuffelcontact, buiten onder een terrasverwarmer. Neen, het was echt een etentje zoals ik er nog nooit één heb georganiseerd. In mijn droom begon dat met mijn ouders, maar al snel kwamen mijn broer, schoonouders, en schoonzus erbij. Die kusten en knuffelden ons heel uitbundig toen ze arriveerden. Niemand droeg een mondmasker of zo. Er stonden ook geen alcoholgels op tafel. Maar wel alcohol. Veel alcohol, prachtige wijnen, en champagne en alles wat men maar wou. Ik had blijkbaar ook gekookt, heel erg uitgebreid. Logisch, want ik doe niks lievers. Maar vraag me niet meer wat ik heb klaargemaakt. Ik kan er me niks van herinneren, want ik concentreerde mij teveel op de gasten. Heerlijk: mensen in huis! Spannend.

Die waren trouwens heel uitgelaten, die gasten. Luidruchtig zelfs. En zeer lichamelijk. Dat is raar voor onze familie. Zelfs voor corona hadden wij niet de traditie om constant elkaar vast te pakken. Maar in mijn droom van deze nacht dus wel. Het was echt fantastisch. En er kwamen ook steeds gasten bij. Vrienden, kennissen, buren, zelfs bekende Vlamingen, wereldsterren, mensen die al tientallen jaren overleden zijn, ze belden allemaal aan. Zonder mondmasker. Ze knuffelden elkaar plat, zoenden erop los, dronken cocktails in alle kamers van ons huis, en schoven de beentjes onder tafel en aten allemaal mee. Er was eten genoeg blijkbaar. En plaats zat voor gigantisch veel volk, want dat bleef maar komen. Er waren tien keer meer mensen in huis dan ik in principe zetten kan, en toch zaten ze aan mijn tafel. In een mooie droom kan dat, en laat ik dat gebeuren.

Ik zou nu kunnen schrijven dat mijn meme Julia, die intussen meer dan twintig jaar overleden is, een glas heerlijke champagne zat te drinken en mopjes zat te tappen met president Obama in een hoek van ons salon, maar dat zou niet eerlijk zijn. Want dat heb ik in mijn droom niet zien gebeuren. Dat zou ik maar verzinnen om dit verhaal nog bijzonderder te maken. Maar ze waren dus wel allebei aanwezig in mijn droom, dus het zou zomaar eens kunnen. En het zotte is: ergens was ik me deze nacht ook wel bewust van het feit dat ik een droom beleefde, maar niet zo erg dat het de uitgelaten sfeer kon verpesten.

Kortom: het was mijn droom der dromen. Mensen die ik graag zie, of bewonder, die ik mis, nog maar kort of al heel lang, die allemaal samen kwamen, in ons huis, om te eten en te drinken, om te klinken op het leven. Ik was uiteraard licht ontgoocheld toen ik wakker werd uit die droom. Maar ook niet te erg, ik was al blij dat ik die hele berg afwas niet moest gaan doen. Maar ik ben vooral gelukkig dat ik nog eens een etentje heb mogen organiseren. Want dat mag in het echte leven dus niet. Dat is illegaal. Met dat virus en die lockdown. Het meest normale wat er bestaat, gasten thuis uitnodigen en verwennen met lekker eten en drinken is nu uiterst strafbaar. Het is moreel en wettelijk gezien zowat het ergste wat je kunt doen, vandaag. En daarom was mijn droom de stoutste en spannendste die ik in jaren mocht beleven. Heerlijk gewoon. Magnifiek.

En nu weet ik ook zeker waar ik het meeste naar uitkijk en wat ik het meeste mis. Ik wil weer vrienden en familie uitnodigen. Onze geliefde overledenen zullen nooit meer aan komen schuiven aan mijn tafel, dat besef ik, en de kans dat Barrack Obama ooit van mijn zeebaars in zoutkorst wil komen proeven is ook erg klein. Maar dat is niet erg. Alleen alweer vrienden mogen ontvangen zal zalig zijn. En vooral: mijn allerliefste familie. Koken voor hen, de beste wijn openmaken voor hen, het zal zalig zijn om dat opnieuw te doen, wanneer het weer mag, na het virus.

Even geduld zeggen ze. Er zijn vaccins onderweg, zeggen ze. Tegen de zomer zal het wellicht weer mogen, zeggen de meesten. Zeker in het najaar, hopelijk al in de lente. Ik tel volle bak af. Maar ik geniet nu nog even na van het gigantische diner van de voorbije nacht. Hoe zalig was dat. De meeste dromen zijn bedrog, zeggen ze, maar geloof me, deze droom komt straks echt uit, ergens in 2021.

Gerelateerde nieuwsberichten

Mosselrecept Sven Ornelis’ mama

De mosselen zijn er! #advertentie

Vorige week woensdag was ik er als jarenlange ambassadeur van de mosselen weer van harte bij in Zeeuws-Vlaanderen want toen werden de eerste touwen met de 2024 oogst van de Zeeuwse hangcultuurmosselen in het noordelijke deel van de Oosterschelde boven water gehaald … Lees meer

MIJN BARCELONA 04

Hou je brievenbus in de gaten. Mijn Barcelona is onderweg

Het is er eindelijk. Lang aan gewerkt, maar het resultaat mag er zijn. Mijn Barcelona is een handig stevig boek geworden met meer dan 180 pagina’s vol tips en verhalen uit het mooie Barcelona … Lees meer

Bram Laebens

De mooie levenslessen van mijn mama

Zondag is moederdag. Leve alle moeders, en oma’s. Jullie weten dat ik mijn mama een enorm warm hart toedraag. Ze is al meer dan een halve eeuw de belangrijkste vrouw in mijn leven … Lees meer

“Eat What You Want Day” Wat is dat eigenlijk?

“Eat What You Want Day”… Je ziet zo’n bijzondere dag staan in de kalender en je vraagt je af: wat is dat nu eigenlijk voor een rare feestdag? Ik heb het even opgezocht: het is een informeel ‘feest’ dat onder andere in Amerika elk jaar op 11 mei wordt gevierd … Lees meer

Rood fruit met porto, munt en honing en roomijs

Volledig menu voor deze halve werkweek

Daar gaan we weer voor een nieuwe werkweek. Maar net als vorige week, met die eerste mei die als plezante rustpauze midden in de week tevoorschijn kwam, is dit ook maar een halve week … Lees meer

De lekkerste gerechten met asperges

Het zijn de mooiste maanden van het jaar: er liggen volle bak asperges bij de groenteboer. Ik ben echt zot van asperges. Ik kan ze wel drie keer per week eten, zo lekker vind ik ze … Lees meer

Oktober starten we met een heerlijk weekmenu

Nieuw weekmenu na de paasvakantie

De paasvakantie is voorbij. Sven en Anke zijn weer elke ochtend op de radio. En we hopen dat de lente nu echt snel doorbreekt. Ik was een weekje of twee in Barcelona waar het prachtig weer was, en ook hier in België waren er wel een paar mooie dagen … Lees meer

Chema

Ik bezorg 3 kopers van “Mijn Barcelona” zelfgemaakte tortilla #advertentie

Tortilla de patatas. Ik had het al vaak gegeten. Kan ook niet anders. In Spanje staat het op de menu van bijna elk tapas restaurant. Het ziet er ook simpel uit om te maken … Lees meer