Noël Brossé van Brasserie Sir Charles in Nieuwpoort ligt zwaar onder vuur op sociale media. Hij heeft namelijk een moeder met haar kind geweigerd om iets te eten op zijn terras. In Het Laatste Nieuws zegt hij “Ik was het volledig beu. Elke dag werd ik 2 tot 3 keer uitgescholden omdat ik vriendelijk vroeg om niet meer met vuile schoenen op mijn stoelen te springen of met messen in de kussens te snijden. Ik kocht namelijk nieuwe stoelen van € 420 per stuk en eerlijk gezegd, aan die cola en dat ijsje verdien ik die stoelen niet terug. Al vier keer kwam er zelfs agressie aan te pas omdat ik vroeg of de kinderen hun manieren wilden houden. Bovendien maken kinderen het zo luidruchtig dat al mijn andere klanten gewoon weglopen. Ik mik op een ouder publiek en die brengen mij veel meer op dan die kinderen.” Nu is de man kop van jut. Terecht?
Vooreerst: het is sowieso jammer dat deze situatie compleet uit de hand is gelopen. Want de man heeft wel het recht om van z’n zaak een ‘volwassenen only‘ plek te maken, lijkt me. Veel mensen reizen ook graag naar hotels in het buitenland die op dezelfde manier werken. Mensen die geen kinderen hebben en echt van complete rust willen genieten. Maar ook ouders die eens een weekje zonder hun kinderen er op uit trekken en dan geen zin hebben om daar gestoord te worden door de kids van anderen.
Anderzijds is het ook spijtig dat hij deze drastische stap zet. Ouders met goed opgevoede kinderen willen toch ook graag eens lekker gaan eten, en worden op deze manier het slachtoffer van het foute gedrag van anderen. Op de koop toe moet de horeca beseffen dat de kinderen van nu hun toekomstige klanten zijn. Ik herinner me tot op vandaag de restaurants waar m’n ouders en grootouders me meenamen, sommige bestaan nog, en ik heb er nostalgische herinneringen aan voor eeuwig. Ik ken veel vrienden wiens kinderen opgevoed zijn met goede smaak, en die op een beleefde manier mee gaan om te lunchen of dineren met hun ouders, zelfs naar absolute toprestaurants. Gaan we hen vragen om eens terug te komen wanneer ze twaalf zijn, of achttien?
Eigenlijk is de boodschap duidelijk. Als iedereen een beetje water in de wijn doet dan komen we een heel eind vooruit. Neem je kids mee naar de restaurants waar ze echt klaar voor zijn en waar ze al mee kunnen genieten. Neem je ze mee naar een brasserie, voor een spaghetti of frietjes met een curryworst, laat ze zich dan alstublieft ook een beetje gedragen. Beleefd zijn en een beetje rustig zijn is echt niet fout. En besef als horeca-uitbater dat de grote meerderheid van de klanten zich wel gedraagt. Je klanten, ook die met kinderen, gastvrij ontvangen is de kern van jullie service en bestaan. Praat, en leg uit wat wel kan en wat moeilijker is voor andere klanten. Niet altijd makkelijk, maar wel de beste manier, lijkt me.
Wanneer de temperaturen buiten richting de tropische waarden klimmen, snakt iedereen naar een ijskoude verfrissing. Nu moet ik eerlijk bekennen: ik ben zelf niet zo’n grote koffiedrinker, maar ik weet dat gigantisch veel mensen rasechte koffiefanaten zijn die compleet verslingerd zijn aan hun dagelijkse shot cafeïne … Lees meer
We moeten het dringend nog eens over kaas hebben, en nee, ik ga niet wéér diezelfde preek afsteken over waarom wit meestal beter scoort dan rood. Die eeuwige discussie kennen we intussen wel, dus laten we de klassieke regeltjes vandaag eens lekker overboord gooien en voor puur avontuur kiezen … Lees meer
Bij tequila denken de meesten van ons spontaan aan wilde feestjes, zout, citroen en een stevige kater de ochtend nadien. Zonde, want als je kiest voor een kwalitatieve fles van 100% blauwe agave, haal je een waanzinnig complexe smaakbom in huis … Lees meer
Als rasechte Belg zit chocolademousse ongetwijfeld in je culinaire DNA gebakken. Het is pure nostalgie, de onbetwiste koning van de desserttafel. Maar sinds ik een groot deel van mijn tijd doorbreng in het bruisende Barcelona, heb ik geleerd dat je klassiekers soms een tikkeltje lef moet geven … Lees meer
Zodra de zon zich laat zien en de zomersferen de overhand nemen, verhuist ons culinaire leven naar buiten. Hét geheim van een geslaagde, zonnige apéro zit hem in hapjes die tegelijkertijd hemels smaken, er fantastisch uitzien én de nodige frisheid bieden … Lees meer
Als je door de honderden recepten op deze blog scrollt, loont het echt de moeite om eens helemaal terug te gaan in de tijd. Helemaal naar de allereerste pagina’s, naar de absolute begindagen van Would Be Chef … Lees meer
Soms flitst er plots een culinaire herinnering door je hoofd waarvan je denkt: waarom heb ik dit al zo lang niet meer gemaakt? Dat had ik dus gisteravond … Lees meer
Als rasechte bourgondiër is er één gulden regel in mijn keuken: we gooien nóóit eten weg. Voedselverspilling is simpelweg zonde, zeker als het gaat om een prachtig, veelzijdig ingrediënt zoals kip … Lees meer