“Het is een droom die werkelijkheid wordt. Eindelijk gaan mijn schrijfsels als zoete broodjes over de toonbank. Letterlijk. Mijn woorden zijn voortaan krenten in uw zondagskrant. Soms zorg ik straks eens voor een harde noot. Of sandwich ik tegenstrijdige gevoelens. Als ik lief ga schrijven wordt dat glazuur op uw koffiekoek. Wellicht bak ik het ook wel eens te bruin; sorry daarvoor. Dat is de keerzijde van authentiek ambacht.”

Zo begint vandaag mijn nieuwe column in de gratis krant die je bij de bakker kunt krijgen: De Zondag. Nadat ik bijna zestien jaar lang drie keer per week een column had in Het Laatste Nieuws, ben ik vanochtend dus met veel goesting aan een nieuw schrijfverhaal begonnen. Geen culinaire column, dat niet. Maar vandaag begin ik toch al met een welgemeend compliment aan de bakkers en hun klanten.

“Wiens brood men eet, wiens woord men spreekt,” zul je wellicht zeggen. Ja, en neen. Want ik meen het wel. Warme bakkers zijn ook vaak warme mensen, die met heel veel liefde voor wat lekker is, voor dag en dauw bezig zijn om ons elke dag weer, en zeker op zondag te verwennen. En mensen die naar de bakker gaan om hun broodje(s) zijn ook mensen naar mijn hart. Ze weten de kwaliteit van een goed product te waarderen, en zeker op zondag. want niks zo leuk dan met de familie rond de zondagse ontbijttafel even te genieten van een rustig samenzijn om de mooiste dag van de week te vieren.

Voortaan schrijf ik dus voor dat goed volk elke week een column. Steun zelf ook de warme bakker. Haal lekkere croissants of boterkoeken, pistolets of sandwiches, of een taartje voor vanmiddag na de lunch, bij een bakker in de buurt, en neem De Zondag, met daarin mijn kraakverse column even mee. En lees smakelijk! Geniet van De Zondag!