Gisteren hoorde ik een interview met onze premier over “de bubbel”. Een interview waarbij ik me dom voelde. De premier zei dat de bubbel zou blijven zoals hij was: buiten je gezin mag je met vijf mensen bubbelen. Dat was al een paar weken zo. Maar nu zei de premier plots: “buiten die vijf mag je andere mensen ontmoeten en zien, maar op een veilige manier, en met respect voor de regels. Maximum tien mensen mogen samenkomen.” En ze voegde er, als ik haar goed begrepen heb, nog aan toe dat de regel altijd zo was geweest. Huh????

Ik snapte werkelijk niks van haar uitspraak. Wij houden altijd afstand van iedereen, ook van die paar mensen die zogezegd in onze bubbel zitten. Ik heb mijn ouders al een half jaar geen kus of omhelzing meer gegeven, ik heb mijn petekindjes al die tijd niet meer geknuffeld. Dat is jammer, maar dat voelt veilig en dus houden we ons daar gewoon aan. Ik heb m’n handen stuk gewassen, ik draag mondkapjes waar het moet. Kortom, met alles en iedereen houden we ons aan de veiligheidsregels, bubbel of niet.

Maar we hebben wel een etentje geschrapt met vrienden bij ons thuis. Drie koppels zouden komen eten, buiten op het terras. Maar omdat we dan onze bubbel zouden uitbreiden met zes mensen hebben we ook weer uit veiligheid en omdat de regel volgens ons duidelijk was, die lunch dus gecanceld. Maar na de uitspraken van mevrouw Wilmes lijkt het alsof dat etentje eigenlijk gewoon had kunnen doorgaan. Overigens zie ik zooooveel mensen die zich al lang niks meer aantrekken van al dat gebubbel. En ik had een Nederlandse vriend aan de lijn die ons Belgen zelfs een beetje uitlachte met onze bubbels

Nu weet ik het echt niet meer. Als we afstand houden en onze etentjes buiten organiseren, mag dat dan met 8 mensen of niet? Of mag je buiten het gezin nog altijd enkel diezelfde vijf mensen zien? ik snap er absoluut niks meer van. Altijd maar nieuwe regels, altijd maar nieuwe onduidelijkheden. Terwijl de meeste mensen de maatregelen redelijk moe zijn. Maar vooral: terwijl het virus nog lang niet weg is of genezen kan worden. Ik ga voorlopig heiliger dan de paus proberen te zijn, en me zo goed mogelijk aan al die steeds veranderende regeltjes houden. Maar makkelijk is het niet. En duidelijk al helemaal niet.

Mevrouw Wilmes, maar ook alle collega’s in alle regeringen van ons landje, beste gouverneurs, beste burgemeesters, beste virologen. U maakt er echt een zootje van. Voortdurend is er in jullie communicatie onduidelijkheid, steeds weer spreken jullie elkaar tegen. Het virus is er. Absoluut. We moeten het proberen te killen, door zo voorzichtig en slim mogelijk te leven en met elkaar om te gaan. Met respect voor de veiligheid en de gezondheid van elkaar. Maar de schade die intussen op economisch en sociaal vlak door jullie warrig beleid wordt veroorzaakt is gigantisch. Daar zijn jullie verantwoordelijk voor. Ik ben ontgoocheld in jullie. En veel mensen met mij.