Het is bijna dertig jaar geleden. Begin jaren 90. Ik was toen al heel veel aan het werken. Ook al studeerde ik nog, ik deed ook al veel op radio en TV, schreef columns in de krant en had mijn eerste boek uit, en ik begon te DJ’n op feestjes. En omdat ik hield van lekker eten, las ik er veel over, experimenteerde zelf al wat in de keuken, en ik ging graag op restaurant. Dat waren vooral eenvoudige brasserieën in Leuven waar ik in die tijd godsdienstwetenschappen volgde. Maar beetje bij beetje begon het toch te kriebelen om ook eens naar een sterrenrestaurant te gaan.

En op een mooie dag vertelde mijn tandarts Louis mij dat hij naar een super speciaal restaurant was geweest in Wortegem-Petegem, van een redelijk geschifte jonge chef, die een eerste ster had gekregen (of genoemd werd als kanshebber) en die zeer speciaal kookte. Een zekere Piet. Huysentruyt was zijn naam. Piet was toen nog jong en veelbelovend, hij was nog niet op TV te zien, maar hij kreeg al snel een bijzondere naam in de culinaire wereld, omdat hij erg rock and roll was en gedurfd.

Louis had me goesting gegeven om het er toch ook eens op te wagen, en toen mijn toenmalige lief 21 werd, reden we met mijn eerste kleine autootje naar Wortegem Petegem. Het werd een waanzinnige avond. Redelijk zottekes eigenlijk. Het was er behoorlijk duur voor zo’n jonge snotters, maar ik had er voor gespaard, en het was er echt geweldig. Maar Piet kookte in die tijd dingen die ik nog nooit geproefd had in mijn leven, en vooral zijn combinaties waren knettergek: varkenspoot met oester, herinner ik me nog goed. Er stonden toen ook “stierenkloten” op de kaart. Zotte gerechten, maar ook zot lekker.

Ik zal die avond nooit vergeten, al word ik 100. Later werd Piet wereldberoemd in Vlaanderen met zijn populaire dagelijkse kookprogramma op VTM en later met SOS Piet. Maar als mensen wel eens zeiden: Pietje is ook niet veel meer dan een TV-kokske, heb ik hem altijd verdedigd. Piet is een hele straffe vakman, die ontzettend goed kookt, en heel verrassend durfde te koken terwijl toen, begin jaren 90 nog zeer klassiek werd gekookt door de meeste Michelin-chefs. Piet heeft me mijn eerste echt gastronomische ervaring bezorgd, en mijn waardering is altijd groot gebleven voor deze eigenzinnige topchef.