Lap, daar gaat mijn goede voornemen voor 2019, en het is zelfs een beetje mijn eigen schuld. Ik wou weer wat kilo’s verliezen, en ik heb daarom erg voorzichtig gegeten (wel lekker, maar minder en vooral lichter) en (minder alcohol) gedronken, en vooral massa’s gewandeld de voorbije weken. Wandelen is goed, je verbrandt er erg veel vet mee.
Alleen heb ik wellicht een beetje overdreven met m’n bergwandelingen in Barcelona. Gevold: een overbelaste kuit. En toen ik zaterdag tijdens het nieuwjaarsfeestje van de familie in Knesselare tijdens een spelletje verstoppertje met mijn nichtje Estée een koud sprintje inzette, is er een giga pijnscheut door m’n kuit geknald. Gevolg: wandelen lukt sindsdien niet meer. Ik loop wat te huppelen, te hinken.
Frédérique Neys, de fantastische madam die me een paar jaar geleden al eens begeleid heeft toen ik erge rugpijn had, was duidelijk vanmiddag. En ze legde het uit zoals een foodblogger dat graag heeft: met eten. In je kuit zit “een grote platte pladijsachtige spier”. Wanneer je teveel in de bergen hebt gestapt, en die spier dus onder druk staat, dan is zo’n onverwacht sprintje ideaal om kleine vezeltjes in de spier af te scheuren. Dat is geen echte spierscheur, maar je moet wel veel rusten, stretchen en wandelen dat lukt nu even niet. Doe je dat niet, dan ontstaat er een soort van suikerspin van littekenweefsel rond die wondjes en dan ben je voortaan altijd heel broos voor nieuwe kwetsuren.
Herstel is nu het allerbelangrijkste, maar het valt me wel zwaar. Een dag zonder sport is voor mij een verloren dag. Ik beweeg zo graag, ik haal er rust, evenwicht en voldoening uit. Ik ben nu al bang om op het einde van de week op de weegschaal te gaan staan. Zwemmen en fietsen mag wel, liet Frédérique me weten, dus die raad ga ik dan maar opvolgen.
Want ik wil gewoon bewegen, en gezond eten. Je zult wel zien op mijn stories op Instagram dat ik dus nog wat extra voorzichtig met eten zal moeten zijn. Want nu bijkomen is geen optie. Nooit eigenlijk, maar al zeker niet aan het begin van het jaar. Ja Sven, je bent geen 21 meer zeker?!
Vandaag is het International Hot and Spicy Food Day. En laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: ik hou niet van overdrijven. Mijn eerste kennismaking met de échte scherpe keuken was toen ik zeventien was … Lees meer
Vandaag is het ‘Bittersweet Chocolate Day’, een term die je tegenwoordig steeds vaker ziet opduiken in Engelstalige recepten op blogs of sociale media … Lees meer
Intussen zit de eerste werkweek van 2026 er bijna op en zit iedereen zo’n beetje zijn ritme te zoeken in die speciale, koude maand die januari is. Buiten is het guur, soms zelfs wit van de sneeuw, de dagen blijven kort en na het uitbundige feestgedruis mag het leven opnieuw wat eenvoudiger worden … Lees meer
Ja jongens, 28 december 2025 voelt voor mij heel bijzonder. Want vandaag is het precies 500 dagen geleden dat ik een beslissing nam die mijn leven op een kleine maar belangrijke manier veranderd heeft … Lees meer
Het is kerstavond. En ook al ben ik koning Filip niet, toch sta ik er elk jaar opnieuw op om even stil te staan en jullie allemaal een warme kerstboodschap te brengen … Lees meer
Glühwein hoort bij de winter, zoals koude handen, rode wangen en dampende bekers in de hand terwijl je met de handschoenen aan het sukkelen bent. Overal in het land duiken kerstmarkten op, met lichtjes, houten chalets en de geur van verwarmde wijn … Lees meer
Ik organiseer graag etentjes bij ons thuis. Dat zijn voor mij echte topavonden: uitgebreid koken voor gasten, meerdere gerechten op tafel zetten en daar zorgvuldig gekozen wijnen bij serveren … Lees meer
Op de Dag van de Bouillabaisse vieren we een van de meest iconische gerechten uit de Zuid-Franse keuken. Bouillabaisse is een traditionele Provençaalse vissoep die zijn oorsprong vindt in het bruisende Marseille, waar vissers vroeger de minder verkoopbare vangst van de dag gebruikten om er een rijke, geurige maaltijdsoep van te maken … Lees meer