“Geen reizen naar Spanje voor toeristen tot oktober.” Eerlijk gezegd: we kregen dit slechte nieuws gisterenavond, en het kwam bij mij persoonlijk echt stevig binnen. Het is al sinds de krokusvakantie geleden dat we nog eens in onze flat in Barcelona waren, onze tweede thuis, en de kans zit er dus in dat we er tot begin november niet meer naartoe zullen kunnen. Een kennis van ons stuurde gisteren een bericht waaruit bleek dat de Spaanse overheid dus beslist heeft dat de grenzen dicht gaan tot in oktober.
Ik moet eerlijk zeggen dat ik toch een beetje paniekerig werd, en vooral ongelukkig. Al jarenlang hou ik mijn redelijk drukke professionele leven (met ochtendshows, columns, meer dan honderd DJ-sets per jaar, het ontwikkelen van nieuwe recepten en artikels schrijven voor deze blog) vol omdat ik tussendoor ook aan 200 % geniet van het leven. Dat wil zeggen: veel wandelen, lekker op restaurant gaan, koken voor vrienden en familie, en geregeld gaan uitrusten in Barcelona. Dat wordt dit jaar dus even anders.
Ik ben uiteraard meteen gaan rondbellen en WhatsApp’n. Ik heb zowel Belgische als Spaanse vrienden in Barcelona gecontacteerd om te controleren of het verhaal klopt of niet. Eerlijk gezegd: de kans zit er dik in dat reizen naar Spanje niet evident zal worden de komende maanden, maar de deur wordt toch nog een heel klein beetje op een kier gehouden.
De beslissing om de grenzen tot oktober gesloten te houden zou principieel wel genomen zijn, maar ook op elk moment herbekeken kunnen worden, wanneer de omstandigheden een beetje goed evolueren. Dus stel dat het aantal besmettingen in Spanje nu toch zou afnemen, dan bestaat de kans wel dat er een voorzichtige formule wordt uitgewerkt waardoor bepaalde mensen op zeer veilige manieren mondjesmaat wel weer worden binnen gelaten in Spanje. Maar, er zijn veel maren.
Ook al is toerisme levensbelangrijk voor de Spaanse economie, toch is men er nu uiterst bezorgd, en lijkt de regering voorlopig de gezondheid van de eigen bevolking op de eerste plaats te zetten. De terugkomst van mensen met een tweede verblijf is nog helemaal niet aan de orde, en de komst van toeristen al helemaal niet. Dat je niet naar je eigen flat kunt is uiteraard niet leuk, maar geef de Spaanse regering eens ongelijk… De gezondheid van de Spanjaarden zelf komt terecht op de eerste plaats. Onze tweede verblijf loopt intussen niet weg. (Ook al maak ik me zorgen over wat er allemaal in onze frigo is achter gebleven…)
Een goede Vlaamse vriendin van ons die in Barcelona woont, stuurde dit bericht: “Een heleboel hotels doen sowieso niet open deze zomer omdat de opstart-kost te duur is (stel dat ze daarna toch weer moeten toegaan). Voor eigenaars ziet het er ook niet goed uit, denk ik, als je op dit moment buiten Spanje bent, zul je echt niet snel weer binnen mogen. Binnenkort mogen Spanjaarden binnen de eigen provincies weer reizen naar de eigen, familie, maar verdere versoepelingen, daar gaan ze zeer voorzichtig mee zijn. In ieder geval zijn ze hier niet scheutig om Belgen weer te ontvangen omdat er volgens de cijfers in België de meeste doden per inwoners zijn…”
Eerlijk gezegd: ik weet het zelf even niet. Maar wie wel? Afwachten is het enige wat we kunnen doen. Neen, het is niet makkelijk. Maar ik snap ook wel dat ik al bij al totaal niet klagen mag. Er zijn mensen voor wie deze periode veel moeilijker is dan voor ons. We zijn gezond, mogen nog werken, wonen in een mooi huis, en verhuizen binnenkort naar een nieuwe thuis.
Het zal dus wellicht een zomer van “staycation” worden in Lochristi en dus niet in Barcelona. Kijk, we overleven dat wel. Ik zeg tegenwoordig tegen vrienden en familie dat we deze zomer naar het mooie Barcelochristi reizen. Ook een mooi vooruitzicht. Maar ik mis Barcelona wel waanzinnig hard.
Hieronder de link naar het artikel dat me gisteren bezorgd maakte…
Wat de croissant is voor Parijs, is de bagel voor New York: een icoon met een gat in het midden en een onweerstaanbare ‘chew’. Vandaag vieren we National Bagel Day, het perfecte excuus om de dag te starten met dit unieke broodje dat eerst wordt gekookt en daarna pas gebakken … Lees meer
Niets dat zo hard “goedemorgen” roept als de radio die op Anke en mezelf staat op Joe én een glaasje versgeperst sinaasappelsap. Bij mijn ouders is het sinds jaar en dag een prachtig ritueeltje: elke ochtend perst mijn papa twee glazen sinaasappelsap voor hem en mijn mama … Lees meer
Vandaag is een belangrijke dag, die veertiende januari. We zitten zo ongeveer in het midden van de drukste en somberste maand van het jaar. Met sneeuw, regen en nog steeds van die onnozel korte dagen, terwijl de lente nog ontzettend ver weg lijkt en de kerstboom inmiddels ook uit huis is verdwenen … Lees meer
Vandaag, 14 januari, vieren de Amerikanen Hot Pastrami Sandwich Day. Voor velen is het de ultieme ‘guilty pleasure’ uit New York, maar de wortels van dit vlees liggen duizenden kilometers verderop … Lees meer
Vandaag is het Clean Up Your Desk Day. Een dag die ooit in het leven is geroepen om de chaos op je werkplek te bezweren en het nieuwe jaar met een schone lei te beginnen … Lees meer
Op 13 januari vieren we Peach Melba Day, en dan denken we meteen aan die heerlijke klassieker: zijdezachte perzik, vanille-ijs en die onmisbare frambozensaus … Lees meer
Er is groot nieuws uit Antwerpen! Mijn goede vriend Roger van Damme heeft een prachtige aankondiging. Slechts een paar maanden nadat hij Het Gebaar, zijn iconische sterrenrestaurant, definitief sloot, gaat hij in datzelfde charmante ‘peperkoekenhuisje’ aan Den Botaniek starten met een gloednieuw concept … Lees meer
Wie mij een beetje volgt, weet dat ik al geruime tijd enorm met mijn gezondheid, mijn evenwicht en mijn gewicht bezig ben. Ik ben een foodie en een levensgenieter in hart en nieren, maar aan de andere kant ben ik ook een fanatiek sporter … Lees meer